Blog ΔΣΚ

Blog Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας

Μέγα Σκάνδαλο η εξαφάνιση των 502 ποινικών δικογραφιών από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Κέρκυρας. Αρνητικό Παγκόσμιο ρεκόρ, Άρθρο του Γιώργου Καλούδη , Προέδρου του Δ.Σ. Κέρκυρας

Δεκέμβριος 11th, 2020

Η φιλοφροσύνη κάνει φίλους, η ειλικρίνεια γεννάει το μίσος
Τερέντιος

Με αφορμή την αναγκαία αλλά ήπια δημόσια δήλωσή μου μόλις έγινε γνωστό το Μέγα Σκάνδαλο των 502 εξαφανισμένων ποινικών δικογραφιών από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Κέρκυρας, η οποία ουδαμώς έθιγε τον προκάτοχό μου κ. Γ. Βραδή, αυτός έκανε έναρξη του 2ου κύκλου χυδαίων προσωπικών επιθέσεων εναντίον μου, με εμφανή πολιτικό-κομματικό σκοπό να αποπροσανατολίσει από το μέγα αυτό σκάνδαλο. Έκδηλη η αγωνία του να υπερασπιστεί την πολιτική γραμμή του Corfu TV. Εξαφανιζόταν κατά μέσο όρο 47 δικογραφίες κάθε χρόνο για 11 χρόνια(2007-2017). Δεν χάθηκαν, όπως εξωραιστικώς διατείνεται ο Γ.Βραδής,, αλλά εξαφανίστηκαν από ανθρώπινα χέρια.
Η αστική μου ευγένεια, καταγωγή και η παιδεία μου δεν μου επιτρέπει να εκπέσω στο υβριστικό επίπεδο «brutal agricolae» του μαινόμενου προκατόχου μου. Σημειώνω:
-Όταν ο Γ. Καλούδης στήριξε τον Γ. Βραδή για Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας το 1999, και αυτός έχασε την Προεδρία από τον Γ. Καρύδη, τότε ο Γ. Καλούδης ήταν intellectual.
-Όταν ο Γ. Καλούδης στήριξε τον Γ. Βραδή για υποψήφιο Δήμαρχο Φαιάκων και ο Γ. Βραδής έχασε από τον Μιχάλη Κάρρα, τότε ο Γ. Καλούδης ήταν intellectuall.
-Όταν ο Γ. Καλούδης στήριξε τον Γ. Βραδή για Πρόεδρο του Δ.Σ. Κέρκυρας το 2008 και το 2011 και εξελέγη Πρόεδρος, τότε ο Γ. Καλούδης ήταν intellectuall.
Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα αχάριστο.
Αλλά ο κ. Βραδής,αν και ο ίδιος πολιτευθείς, τυφλωμένος από το μίσος του βάλλει έμμεσα και κατά προηγούμενων Προέδρων του ΔΣΚ της μεταπολίτευσης που πολιτεύτηκαν: Των Αντώνη Μπάκολη, Στέφανου Φακιολά, Χρύσανθου Σαρλή, Γιώργου Καρύδη. Διατείνεται εξ αντιδιαστολής ότι σε δημόσια αξιώματα πρέπει να στέλνονται αλεξιπτωτιστές των ολιγαρχών του αθηνοκεντρικού κράτους ή του κομματικού σωλήνα και όχι να προέρχονται από τα μαζικά και κοινωνικά κινήματα.
Ο Γ. Καλούδης χρησιμοποίησε τα άλλα μετερίζια αγώνα που συμμετείχε και συμμετέχει για να φέρει κύρος στην Κέρκυρα και δουλειά στους Δικηγόρυς .
Όπως ο αγώνας που ξεκίνησα ως Επικεφαλής της Παράταξης Επτανησιακή Αναγέννηση στη Περιφέρεια το 2016 για να μην υπαχθούμε κτηματολογικά στα Γιάννενα αλλά να ιδρυθεί Κτηματολογικό Γραφείο Ιονίων Νήσων με έδρα τη Κέρκυρα. Κινητοποίησα τη Περιφέρεια κ τους βουλευτές, κάναμε επίσκεψη στο Μαξίμου, πίεσα στις 4-12-17 τον κ. Κοντονή, το δέχθηκε αλλά δεν το εξήγγειλε στο Αναπτυξιακό Συνέδριο Ιονίων Νήσων στις 5 Δεκέμβρη 2017 και του τα ‘ψαλα κατ’ ιδίαν. Την επόμενη 6-12-2017 ο Γ. Βραδής, ων ακόμα Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας, δεν παρέμεινε στην ομιλία του τότε αρμόδιου για το Κτηματολόγιο Υπουργού κ. Σταθάκη, …κουράστηκε και αποχώρησε, δεν μίλησε, δεν διεκδίκησε. Απών.Με την δική μου μαχητική τοποθέτηση ανάγκασα τον κ. Σταθάκη να εξαγγείλει live , με διακοπή του μέσα στην ομιλία μου, την ίδρυση του Κτηματολογικού Γραφείου Ιονίων Νήσων με έδρα τη Κέρκυρα, γεγονός που φέρνει κύρος στη Κέρκυρα και νέες δουλειές στους Δικηγόρους.
Όπως και τώρα από τη θέση του Επικεφαλής της 3η Παράταξης στον Δήμο Κερκυραίων αγωνίζομαι και πιέζω ασφυκτικά για να λυθούν τα 10 ετών προβλήματα πρόσβασης στο Δικαστικό Μέγαρο, ανακατασκευής και μονοδρόμησης του δρόμου, ψηφίσματα για τα 800 ευρώ, για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση κ.α.π.
-Την συμμετοχή παιδιόθεν στα κοινά και τα μετερίζια αγώνα την αντιλαμβάνομαι ως προέκταση του ενεργού πολίτη κ για το ζωτικό συμφέρον της Κέρκυρας.
Εάν ήθελα να εκλεγώ πάσει θυσία θα είχα δώσει γη και ύδωρ ,θα ήμουν ίσως πολλά χρόνια βουλευτής, όμως έχω επιλέξει να είμαι ανεξάρτητος, να σκέφτομαι και να δρω ελεύθερα και νοιώθω υπερήφανος που δεν έχω προδώσει ποτέ τον λαό.
Με κατηγορεί διότι έλαβα 9.800 ψήφους και δεν εκλέχτηκα βουλευτής.
Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 έλαβα 22.290 ψήφους σε όλα τα Επτάνησα, ανεξάρτητος, με όλα τα κόμματα εναντίον μου, χωρίς χρήματα και ενώ δίπλα έτρεχαν μαύρες σακούλες με δεκάδες χιλιάδες τούβλα.
Σήμερα: Ο βουλευτής του 1ου κόμματος της Βουλής (Ν.Δ.) κ. Γκίκας έλαβε 10.370 ψήφους. Ο βουλευτής του 2ου κόμματος της Βουλής (ΣΥΡΙΖΑ) κ. Αυλωνίτης έλαβε 5.211 ψήφους. Ο βουλευτής του 3ου κόμματος της Βουλής (ΚΙΝΑΛ – ΠΑΣΟΚ) κ. Μπιάγκης έλαβε 1.020 ψήφους.
Οι Κερκυραίοι με λατρεύουν και με τίμησαν επανειλημμένα γιατί δεν τους πρόδωσα ποτέ, γιατί είμαι σοβαρός κ όχι σοβαροφανής, μαχητικός και όχι δειλός, συνεπής και όχι εφταπαντιέρης, ιδεολόγος και όχι συμφεροντολόγος! Είμαι καθαρός άνθρωπος! Είμαι Κερκυραίος, γιός και εγγονός πολεμιστών για τη πατρίδα και όχι πατάτας! Έμαθα από πολύ μικρός να υπηρετώ πιστά Αρχές και Αξίες. Και το ζωτικό συμφέρον της Κέρκυρας.
-Η Δικαιοσύνη είναι αφενός μεν έννοια βαθύτατα κοινωνική και πολιτική με ηθικό και δημοκρατικό περιεχόμενο και σε αυτήν έχει δικαίωμα, ισότιμα κάθε πολίτης αφετέρου είναι κρατικός μηχανισμός απονομής της, ως η 3η συντεταγμένη κρατική εξουσία που πρέπει να είναι ανεξάρτητη από την Εκτελεστική και Νομοθετική Εξουσία και σε αυτήν έχει δικαίωμα, από τη Γαλλική Επανάσταση (Liberté, égalité, fraternité) και μετά, κάθε πολίτης.
Στο χώρο της Δικαιοσύνης δεν επιτρέπεται να υπάρχουν και να δρουν φύλαρχοι και φυλές με κοινό και υποστηρικτές ως Ηρακλειδείς του Στέμματος που δημιουργούν την ενδεχόμενα κ εσφαλμένη εντύπωση των αντιπαροχών. Αυτά είναι χαρακτηριστικά Biafra ή Bangladesh και όχι ευνομούμενου κράτους.
Ο κανών του Αρείου Πάγου ότι κάθε τρία χρόνια οι Δικαστές και οι Εισαγγελείς πρέπει να μετατίθενται για να μην αναπτύσσουν προσωπικές συμπάθειες, αντιπάθειες και κάθε είδους εξαρτήσεις, για να μην γίνονται καθεστώς, έπρεπε να είχε εφαρμοσθεί.
Καμμία δικογραφία δεν έπρεπε να εξαφανισθεί. Καμμία. Πρόκειται για το μεγαλύτερο δικαστικό σκάνδαλο στην Ελλάδα και ίσως και παγκοσμίως, όσων αφορά στα πολιτισμένα κράτη της Δύσης.
Για να γνωρίζω τι συμβαίνει με τη πορεία των ποινικών υποθέσεων κατέθεσα στην Γραμματεία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Κέρκυρας αίτησή μου που καταχωρήθηκε με αρ. πρωτ. 2900/25-9-2019 με την οποία ζητούσα να πληροφορηθώ στοιχεία , τα οποία κανονικά έπρεπε να είναι αναρτημένα στη διαύγεια για κάθε Εισαγγελία Πρωτοδικών της Χώρας:
«ΠΡΟΣ
Τη Γραμματεία της Εισαγγελίας Πλημ/κών Κέρκυρας

Παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε:
1) Πόσες δικογραφίες είναι αδιεκπεραίωτες (προκαταρκτική, ανάκριση) και σε πόσο χρόνο παραγράφονται,
2) Πόσες δικογραφίες αρμοδιότητας Μον. Πλημ/κείου εκκρεμούν και δεν έχουν παραπεμφθεί στο ακροατήριο,
3) Πόσες δικογραφίες αρμοδιότητας Τριμελούς Πλημ/κείου εκκρεμούν και δεν έχουν παραπεμφθεί στο ακροατήριο,
4) Πόσες εφέσεις κατά αποφάσεων Μον. Πλημ/κείου εκκρεμούν προς εκδίκαση και σε πόσο χρόνο παραγράφονται.
Με τιμή
Ο Πρόεδρος του ΔΣΚ
Γιώργος Ν. Καλούδης»

Μετά από λίγες ημέρες σε συνεδρίαση του Δ.Σ. δέχθηκα οξύτατη επίθεση από στενούς συνεργάτες του, την κα Βαρότση, τον κ.Πλασκασοβίτη και τον κ. Γεωργούδη ότι δεν είχα το δικαίωμα αυτό αλλά έπρεπε να θέσω το θέμα αυτό στο Δ.Σ. και να αποφασίσει το Δ.Σ. εάν έπρεπε να ζητηθούν τα στοιχεία αυτά.
Τι δίαυλοι υπήρχαν;
Από πότε θα παίρνω άδεια από την κα Βαρότση για να ασκήσω τα νόμιμα δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχω όχι μόνον ως Πρόεδρος αλλά και ως Δικηγόρος και πολίτης;
Το ίδιο κλίμα αποπνέει η πολεμική Γ. Βραδή εναντίον μου.
Επί της αιτήσεώς μου αυτής ουδέποτε έλαβα απάντηση. Τελικά εξαφανίστηκε η αίτησή μου αυτή!
Πως γίνεται στη Κέρκυρα να παραγράφονται συνεχώς τα εγκλήματα κατά περιβάλλοντος και να εκπέμπονται καρκινογόνες τοξίνες που σκοτώνουν σε 5-6-10-15 χρόνια; Τις πταίει ;
-Για απαράδεκτες αποφάσεις με καταπάτηση του Συντάγματος και μεροληπτικές αποφάσεις υπήρξαν μνημειώδεις αγορεύσεις των Δικηγόρων κ.κ. Σπύρου Δαλιάνη και Αλέκου Αυλωνίτη.
Ή μήπως αγνοεί και το «μυστηριώδες» ότι εκδόθηκαν δύο (2) διαφορετικές αποφάσεις σε 3 μήνες από πολιτικό δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση για το ίδιο θέμα: «Άμεσο Κλείσιμο ξενοδοχείου»… μέσα στον Ιούλιο – Αύγουστο.
Ή μήπως αγνοεί και απαράδεκτες αποφάσεις για υπερχρεωμένα;
-Ο κ. Βραδής και η παρέα του δεν θέλουν να γίνεται έργο, έχουν τακτική να λιμνάζουν τα πράγματα και να μην θίγονται τα κακώς κείμενα. Άφησε πίσω του καμμένη γη και κακές συμπεριφορές. Από περιφρονητικές συμπεριφορές νεοδιόριστων αποφοίτων της Σχολής Δικαστών (και όχι μόνον) κατά Δικηγόρων μέχρι το μικρότερο αποθεματικό, συγκριτικά με άλλους συλλόγους. Διευκρινίζω:Την εντιμότητά του για τα οικονομικά ουδέποτε αμφισβήτησα.

-Στις 2 Φλεβάρη 2016 ενενήντα ένας (91) Δικηγόροι βλέποντας να έχει ξεκινήσει άλλη μια συνεχής αναποτελεσματική, καταστροφική αποχή για το (μη κατατεθέν τότε ακόμα) «ασφαλιστικό» και έχοντας ήδη πληγεί ανεπανόρθωτα ηθικά και οικονομικά από τις προηγούμενες συνεχείς, ανόητες άνευ αποτελέσματος αποχές 2010 – 2015 ζητήσαμε την σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης για την ίδια μέρα για να αποφασίσουμε ένα ριζοσπαστικό μέτρο, αυτό της κατάληψης για μια ημέρα του Δικαστικού Μεγάρου για να λάβει έκταση και δημοσιότητα το πρόβλημά μας και να μην συνεχισθεί η επιζήμια αποχή. Την συγκάλεσε για την επόμενη ημέρα.
Στην Συνέλευση διακρίθηκε για άλλη μια φορά για την ευθυνοφοβία και την δειλία του, αφού προσπάθησε με φοβισμό ποινικών διώξεων να μην τεθεί σε ψηφοφορία πρόταση κατάληψης για μία ολόκληρη ημέρα.
Η Γενική Συνέλευση του Δικηγορικού Συλλόγου αποφάσισε συμβολική αλλά απόλυτη κατάληψη του Δικαστικού Μεγάρου την Παρασκευή 5/2/2020 από τις 09.00 έως τις 12.00 με τον όρο να μην περάσει ούτε κουνούπι.
Όχι μόνον επέτρεψε σε Δικαστές και Εισαγγελείς να μπουν αλλά τους … έκανε και υποκλίσεις. Παραβίασε και πρόδωσε την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.

  • Τράβηξε την αποχή μέχρι τον Σεπτέμβρη 2016, δέκα μήνες αποχή και μάλιστα χωρίς αποφάσεις Συνελεύσεων, αποκρύπτοντας ότι υπήρχε μειοψηφία στην Ολομέλεια. Απειλούσε με πειθαρχικές διώξεις.
    Το Συμβούλιο της Επικρατείας με την αρ. 1466 /2016 απόφασή του (Ολομέλειας) κήρυξε παράνομη την αποχή αυτή, η οποία θεμελιώνει δικαίωμα αποζημίωσης των Δικηγόρων Κέρκυρας κατά του κ. Βραδή. Με τόσο κακό που μας έκανε έπρεπε να είχε αυτοκτονήσει. Το λιγότερο έπρεπε να είχε παραιτηθεί άμεσα ως παρανομήσας και φτωχοποιήσας τους Δικηγόρους Κέρκυρας. Και να εξαφανισθεί.
    Την αποχή, ένα ισχυρό αλλά έσχατο μέσο πολιτικού αγώνα το ευτέλισαν!
    Κανείς δικηγόρος δεν θέλει πλέον να ακούσει τη λέξη αποχή.
    -Το αναλογικό Προεδρείο είναι κατάκτηση της ελληνικής κοινωνίας από το ΄80.Ακόμα και στη Βουλή. Ο κ. Αυλωνίτης και ο συνδυασμός του έλαβαν το 33% στον Α’ Γύρο των εκλογών για Πρόεδρο το 2017. Δικαιούνταν μία θέση στο Προεδρείο κ είχαν καταλήξει στο πρόσωπο του κ. ΣπυροΜάριου Παγκράτη για Γραμματέα τον οποίο και πρότεινα, πλην όμως οι στενοί συνεργάτες του κ. Βραδή το αρνήθηκαν ισχυριζόμενοι ότι έχουν πλειοψηφία και κάνουν ότι θέλουν. (Ο κ. Βαρθολομαίος δήλωσε ότι είναι ανεξάρτητος)
    -Τα ΜΜΕ είναι η Τέταρτη Εξουσία. Η ενημέρωση του λαού είναι κοινωνικό αγαθό. Ένα τηλεοπτικό κανάλι ασκεί πολύ μεγάλη εξουσία και επιρροή. Όταν στερείται άδειας και δεν λειτουργεί το ΕΣΡ είναι μια ανεξέλεγκτη εξουσία.
    Ο αγώνας μου για τη πολυφωνία κ τη προστασία του κοινωνικού αγαθού της πολυφωνικής ενημέρωσης του λαού είναι αγώνας για την Δημοκρατία.
    Πως και για ποιο λόγο ένας Συροιταλός ο κ. Ahmed Hadji Fouzi και δύο Αλβανοί υπήκοοι οι κ.κ. Ilir Hysi και Fatmir Merkaj έγιναν μέτοχοι της «Corfu TV A.E”; Τι επιχειρηματικά συμφέροντα ή δράσεις έχουν στη Κέρκυρα για να επηρεάσουν τα πράγματα μέσω ενός καναλιού ;
    Δημοσιεύματα του έγκυρου Διεθνούς Τύπου για τον βασικό μέτοχο της «Corfu ΤV A.E.» κ. Ahmad Fouzi Hadj, όπως αυτό της La Pepublica γνωστά στη Κέρκυρα από τον Γενάρη 2019.

« ΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΚΡΑΤΕΙ 10 ΧΡΟΝΙΑ…
“La Repubblica” 3/9/2016

O Fouzi Hadj, ο ύποπτος επιχειρηματίας Σύριος, πολλάκις καταδικασθείς για χρεοκοπία, εμπλεκόμενος σε διακίνηση όπλων, φίλος Αφρικανών δικτατόρων, διευθυντών αστυνομίας, δικαστών και δικηγόρων, αποτελεί μια μαύρη τρύπα για τη δικαιοσύνη της Γένοβας.
10 χρόνια πριν, άνδρες διαφόρων φορέων και επαγγελμάτων έτρεχαν πίσω του σαν να ήταν ο Βασιλιάς Μίδας. Η επιτυχία του οφειλόταν στα δεκάδες εκατομμύρια που είχε στην κατοχή του, η προέλευση των οποίων παραμένει άγνωστη.
Οι παρακολουθήσεις που παραγγέλθηκαν από τους δικαστές του Μόντε Κάρλο, αποκάλυψαν ένα σύμπλεγμα αδιαφανών σχέσεων με κρατικούς αξιωματούχους να χρηματίζονται αλλά τότε, τόσο στην εισαγγελία όσο και στο υπουργείο εσωτερικών, κανένας δεν διέταξε περαιτέρω έρευνα.»
Μάλλον πρόκειται για παιδιά του κατηχητικού !

Δύο δημοσιεύματα του δημοσιογράφου του Corfu TV κ.Σπύρου Ρίκου είναι χαρακτηριστικά:
1ο: «ΑΣΧΕΤΟΙ ΟΣΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ…
Όσοι λένε ότι η Κέρκυρα δεν έχει ποιοτικό τουρισμό είναι εντελώς άσχετοι. Την Κέρκυρα την επιλέγει για διακοπές το ανφαν γκατέ του διεθνούς εγκλήματος, όπως οι δύο οι συχωρεμένοι οι Μαυροβούνιοι, αλλά και οι προηγούμενοι της Βάρης που και αυτοί έκαναν διακοπές στο νησί πριν αποδημήσουν. Τι άλλο θέλετε;;;»
2ο «ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΕΣΤ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΟΡΟΝΩΙΟ…
Είναι γνωστή πια η μαφιόζικη δολοφονία με 30 σφαίρες των δύο μελών της συμμορίας από το Μαυροβούνιο που έγινε στην Κέρκυρα προχθές.
Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ότι στα δύο θύματα έκαναν τεστ και για Κορωνοιό!!! Ουδέν σχόλιον.»
Μάλλον κι εδώ για παιδιά του Κατηχητικού πρόκειται!

-Όταν δέχθηκα τρία ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα για τη ζωή μου και των παιδιών μου «να μην ξαναασχοληθώ με τον Συροιταλό για να μην βρεθώ σε κάνα χαντάκι» πάλι από παιδιά του κατηχητικού ήταν.
Αλλά όταν πάνω από 200 φίλοι μου (μεταξύ των οποίων και πολιτικοί παράγοντες) με συμβούλευσαν από αγάπη να παύσω να ασχολούμαι με τον Συροιταλό και τους Αλβανούς υπήκοους-μετόχους του Corfu tv «για να μην βρεθώ σε κάνα χαντάκι»,υποδηλώνει τον έκδηλο φόβο που υπάρχει στη κοινωνία της Κέρκυρας και την έλλειψη αισθήματος ασφάλειας και προστασίας.
Πως αναπτύχθηκαν ανεξέλεγκτα τόσα χρόνια όλα αυτά τα φαινόμενα ; Μήπως αρμόδιες να επιληφθούν ήταν και είναι οι Εισαγγελικές Αρχές και οι Αστυνομικές Αρχές;
Δεν πρέπει να δίνουν όλοι, και οι μέτοχοι των ΜΜΕ, το πόθεν έσχες τους στη δημοσιότητα;
-Οι Πρόεδροι όλης της χώρας, μολονότι 1ης θητείας, με τίμησαν με την εκλογή μου στη Συντονιστική Επιτροπή και ομόφωνα στην Εθνική Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο CCBE – Ευρωπαικό Σύλλογο Δικηγόρων, για τον καθαρό δημόσιο λόγο μου και τη με σοβαρότητα και με συνέπεια υπεράσπιση των θέσεων των Δικηγόρων.
Δεν έχω υπογράψει ποτέ στη ζωή μου γραμμάτια συναλλαγής. Δεν χρωστάω σε κανένα, δεν με πιάνει κανένας.
Τηρώ τον όρκο μου για υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους και αυτό είναι σοβαρότητα. Επί 2 ½ χρόνια αγωνίζομαι πιστός στο προεκλογικό μου πρόγραμμα για την ανάκτηση της αξιοπρέπειας των Δικηγόρων, για την εξασφάλιση της δουλίτσας και για Δημοκρατία.
Είμαι κατά του κουκουλώματος του σκανδάλου της εξαφάνισης των 502 ή όσων δικογραφιών.
Να γυρίσουν πίσω τις δικογραφίες αυτοί / αυτές που τις εξαφάνισαν.
Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Γιώργος Ν. Καλούδης
Δικηγόρος Α.Π. κ Σ.τ.Ε.
Πρόεδρος
Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας

O Γ. ΚΑΛΟΥΔΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ,άρθρο του Βραδή Γιάννη Δικηγόρου Κέρκυρας και πρώην Προέδρου Δ.Σ. Κέρκυρας

Δεκέμβριος 10th, 2020

Ο νυν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας και μόνιμος πολιτευτής Γ.Καλούδης, με ανάρτησή του κατ’αρχάς στην ιστοσελίδα «ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ» και εν συνεχεία με πληρωμένη καταχώρηση στην εφημερίδα «Η ΚΕΡΚΥΡΑ ΣΗΜΕΡΑ» της 1/9/2020, με πρόσχημα το γνωστό θέμα της εξαφάνισης των δικογραφιών από την Εισαγγελία της Κέρκυρας, προέβη σε μία ακόμη αήθη επίθεση κατά του προσώπου μου επί ασχέτων μεταξύ τους θεμάτων, επικαλούμενος μάλιστα την…αστική του ευγένεια!!! Με την αυριανικού τύπου μεθοδολογία του, παραποιεί τα γεγονότα, διαστρεβλώνει την αλήθεια, προβαίνει σε προσωπικούς υποτιμητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς, αποφεύγοντας έτσι να διαλεχθεί επί της ουσίας. Η άμεση απάντησή μου στον λίβελλό του αναρτήθηκε στην άνω ιστοσελίδα και στο φύλλο της άνω εφημερίδας της 3/9/2020. Μετά από ημέρες ο κ.Καλούδης ανάρτησε το λιβελλογράφημά του στην ιστοσελίδα του Συλλόγου μας, χωρίς, φυσικά, να κάνει μνεία της προηγούμενης δημόσιας απάντησής μου!
Υποχρεώνομαι έτσι, για μία ακόμη φορά, την τελευταία, να αναρτήσω την απάντησή μου.

Είναι πρόσχημα, για τον κ.Καλούδη, το θέμα της απώλειας των δικογραφιών διότι επ’αυτού η δημόσια θέση μου δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Στο άρθρο μου στην «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» της 22/6/2020 με τίτλο «Οι εξαφανισμένες δικογραφίες και άλλα μυστήρια» ανέφερα ότι το ζήτημα είναι σοβαρότατο, πρέπει η Δικαιοσύνη να το διαλευκάνει ταχύτατα και να τιμωρηθούν οι όποιοι υπεύθυνοι. Στηλίτευσα όμως ως σοβαρό θεσμικό ατόπημα τον δημόσιο ισχυρισμό του Γ.Καλούδη ότι στην Κέρκυρα «μακράν απέχει η δίκαιη δίκη και κλονίσθηκε το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών και των δικηγόρων». Ισχυρισμό που ερχόταν σε συνέχεια προηγουμένων παραπλήσιων δηλώσεων και παρεμβάσεών του, όπως π.χ. για την αμεροληψία των δικαστικών αποφάσεων στο Πρωτοδικείο και στο Ειρηνοδικείο Κέρκυρας. Αναφέρθηκα, ακόμη, στις προσωπικές του πρωτοβουλίες – παρεμβάσεις προς την τότε Εισαγγελέα Εφετών Κέρκυρας, στα θέματα που ανέκυπταν εξ αυτών και στις δημόσιες δηλώσεις του ότι απαιτείται ο διορισμός στην Κέρκυρα Εισαγγελέως διαφθοράς για την αντιμετώπιση των πολλών υποθέσεων διαφθοράς που υπάρχουν στο νησί! Κατέληγα δε αναφέροντας την αδήριτη ανάγκη να διαλευκανθούν ταχέως τα θέματα αυτά από τους αρμόδιους της Δικαιοσύνης και να δημοσιοποιηθούν τα πορίσματα. Σημειώνω ότι δημοσίευσα το άρθρο αυτό επειδή τα αρμόδια όργανα του Δ.Σ.Κ., το Δ.Σ. και η Γ.Σ. των μελών δεν λειτουργούν.
Ο κ. Καλούδης αντέδρασε μετά από ενάμιση μήνα και δημόσια μου απηύθυνε επτά ερωτήματα μετατοπίζοντας την συζήτηση σε άσχετα θέματα. Για να μην θεωρήσει ότι αποφεύγω τα ερωτήματα, απάντησα άμεσα σ’αυτά με άρθρο μου στις 3/8/2020 με τίτλο «ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ Ο Γ. ΚΑΛΟΥΔΗΣ» τονίζοντας όμως τα κρίσιμα θέματα που έχρηζαν απαντήσεων.
Ο κ.Καλούδης, αφού επί ένα μήνα δεν απάντησε στα ουσιαστικά ερωτήματα, δημοσιοποίησε την 1.1.2020, ένα λιβελλογράφημα εναντίον μου. Το κρίσιμο δεν είναι , βέβαια, ν’απαντηθούν τα όσα ανακριβή, ψευδή και συκοφαντικά αναφέρει ο Γ. Καλούδης στον λίβελλό του για το πρόσωπό μου αλλά να απαντηθούν τα ουσιαστικά ερωτήματα που έθεσα στα οποία ο κ. Καλούδης δεν απάντησε ούτε απαντά. Έτσι, τα επαναφέρω.
– Επιμένει ο κ. Καλούδης στον ισχυρισμό του ότι στην Κέρκυρα «μακράν απέχει η δίκαιη δίκη και ότι κλονίσθηκε το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών και των δικηγόρων»;;
– Επιμένει στο θέμα που ο ίδιος άνοιξε ως προς την αμεροληψία των δικαστικών αποφάσεων στο Πρωτοδικείο και στο Ειρηνοδικείο Κέρκυρας;;
– Επιμένει στους ισχυρισμούς του για κυκλώματα διαπλοκής με διασυνδέσεις στην ΕΛ.ΑΣ και στα Δικαστήρια αλλά και λειτουργία μαφίας στην Κέρκυρα;;
– Επιμένει στην θέση του για ανάγκη τοποθετήσεως στην Κέρκυρα εισαγγελέα διαφθοράς προς αντιμετώπιση σχετικών υποθέσεων;
Και επειδή προφανώς επιμένει, ( άλλωστε μαφιόζικες μεθοδολογίες αναφέρει συγκεχυμένα και στο κείμενό του), τα επακόλουθα ερωτήματα είναι:
– Γιατί δεν προκάλεσε θεσμικά την λήψη αποφάσεως για τα θέματα αυτά από το Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου ή από την Γ.Σ. ;;
– Γιατί δεν κατήγγειλε, ως άτομο έστω, τα σοβαρά αυτά θέματα στην Εισαγγελική Αρχή ή στην ηγεσία της Δικαιοσύνης ;;
Έχω, συνεπώς, την άποψη ότι θα έπρεπε προ πολλού να είχε διαταχθεί από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Κερκύρας προκαταρκτική εξέταση γι’αυτά τα σοβαρά θέματα και να είχε κληθεί ο κ. Γ. Καλούδης να καταθέσει ό,τι γνωρίζει βάσει των κατά καιρούς δηλώσεών του ώστε να μην «σέρνονται» .
Αυτά είναι τα ουσιαστικά θέματα και δεν παρασύρομαι στην άσχετη θεματολογία Καλούδη. Δεν έχω σκοπό να τον ακολουθήσω στις αήθεις, συκοφαντικές επιθέσεις του εναντίον μου. Δεν το κάνει πρώτη φορά. «΄Εξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν» . Υποχρεώνομαι όμως να δώσω σύντομες απαντήσεις στα εξής:
– Ο κ.Καλούδης κάνει πως αγνοεί ότι οι κινητοποιήσεις του Δικηγορικού Σώματος το 2016 έγιναν κατόπιν ομοφώνων αποφάσεων της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορι-κών Συλλόγων Ελλάδας. Ότι οι αποφάσεις αυτές εγκρίθηκαν από το Δ.Σ. και τις Γ.Σ. του Συλλόγου μας. Ότι μόνη παραφωνία αποτελούσε ο ίδιος που στις προτάσεις του στις Γ.Σ., όταν συμμετείχε, έπαιρνε μόνο την ψήφο του. Περιμένω όμως να αναφέρει τα ίδια στην Ολομέλεια. Να ζητήσει δηλαδή την έκδοση ψηφίσματος καταδίκης της τότε συνδικαλιστικής τακτικής. Διότι, αν δεν το κάνει, θα ενημερώσω την Ολομέλεια εγώ. Και να ζητήσει την ….αυτοκτονία του τότε προέδρου της Ολομέλειας και των λοιπών 62 προέδρων, εκτός κι αν ικανοποιείται μόνο με την δική μου! Και, βεβαίως, για να μείνει στην ιστορία, μπορεί οποτεδήποτε ν’ασκήσει την αποζημιωτική αγωγή με την οποία απειλεί.
– Προκαλεί θυμηδία, σε όσους γνωρίζουν, η αυριανικού χαρακτήρα δήλωσή του ότι παρέλαβε στον Δικηγορικό Σύλλογο «καμμένη γή». Η πραγματικότητα όμως δεν κρύβεται. Και η πραγματικότητα είναι ότι αυτό που σήμερα είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος ως υλικές υποδομές, ηλεκτρονική, γραμματειακή και οικονομική οργάνωση, φέρουν την υπογραφή της δικής μου προεδρίας. Με συνοχή και ενότητα του δικηγορικού σώματος στην δυσκολότερη περίοδο της μεταπολίτευσης. Και κύρος στην κοινωνία. Εν αντιθέσει με την διαλυτική κατάσταση που εμφανίζεται σήμερα εξαιτίας του κ.Καλούδη.
– Αδυνατώ να αντιληφθώ τον υποβολιμαίο ισχυρισμό του ότι δήθεν εμμέσως έθιξα τους πρώην προέδρους Φακιολά, Μπάκολη, Σαρλή, Καρύδη. Αγνοεί ότι οι Πρόεδροι αυτοί ασχολήθηκαν με την πολιτική μετά την ευδόκιμη υπηρεσία τους στην προεδρία του Συλλόγου και δεν ανέλαβαν την προεδρία για να διεκδικήσουν μετ’ ολίγον πολιτική θέση; Ότι δεν χρησιμοποίησαν, δηλαδή, τον Δικηγορικό Σύλλογο ως εφαλτήριο;;
– Δεν αντιλαμβάνομαι τα περί στηρίξεως σε εκλογικές διαδικασίες και για «εφταπαντιέρηδες». Καθότι με αφορά, δεν έχω κομματική σχέση από το 1985 ούτε υπήρξα ποτέ ευνοούμενος κομματικών γραφείων. Δεν είμαι εγώ εκείνος που εξύβριζα τον Ν. Δένδια για την πολιτική του δράση και στην συνέχεια τον λιβάνιζα για να εξασφαλίσω την υποστήριξη των κομματικών του φίλων. Δεν υπήρξα ποτέ στέλεχος του βαθέος ΠΑΣΟΚ, πολιτικός εκπρόσωπος του Τσοχατζόπουλου στην Κέρκυρα, εκλεκτός του Π.Καμμένου και «αλληθωρίζων» προς πλευρά ΣΥΡΙΖΑ .
– Δεν αντιλαμβάνομαι την εκλογολογική αριθμητική του κ.Καλούδη. Υπονοεί ότι οι εκλεγέντες ως βουλευτές Κέρκυρας με μικρότερο αριθμό ψήφων απ’ ό,τι πήρε αυτός στο παρελθόν χωρίς να επιτύχει να εκλεγεί, είναι μειωμένου κύρους;; Ή μήπως θα επιθυμούσε μία …κατοχύρωση ψήφων για μελλοντική χρήση όπως γινόταν παλιά με κάποιες βαθμολογίες;; Ας προσέχει καθόσον «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη».
– Δεν μπορώ να δεχθώ μαθήματα πατριωτισμού από τον άνθρωπο που γέμισε με αφίσες την πόλη ψέγοντας τους Κερκυραίους γιατί εορτάζουν την ένωση με την Ελλάδα που μετέτρεψε την Κέρκυρα από πρωτεύουσα κράτους σε …Γρεβενά!!
– Δεν μπορώ να δεχθώ αυτοεπαίνους κοινωνικής ευαισθησίας και ακτιβισμού από τον άνθρωπο που παρέσυρε σωρεία συμπολιτών να πληρώνουν ένα μόνο ευρώ για τα τέλη κυκλοφορίας και, όταν τους ήλθε ο λογαριασμός, σφύριζε αδιάφορα παρά τις βαρύγδουπες υποσχέσεις του για δωρεάν εκ μέρους του δικαστική τους προστασία. Εκτός κι αν έχει εκδώσει κάποια απόφαση, οπότε θα πρέπει να την δημοσιεύσει.

Κατά τα λοιπά, αντιπαρέρχομαι τις λοιπές αθλιότητες του λιβελλογραφήματός του. Το μεν γιατί δεν μπορώ να πέσω στο επίπεδό του το δε γιατί αδυνατώ να αντιληφθώ το νόημα του συρφετού των ισχυρισμών του. Όπως δήλωσα δε στην αρχή, δεν σκοπεύω να συνεχίσω τέτοιο διάλογο με τον κ.Καλούδη. Ούτε όμως σκοπεύω να σταματήσω τις παρεμβάσεις που μου επιβάλλουν η ιδιότητά μου ως δικηγόρου και ως ενεργού πολίτη.

Υ.Γ.1: Δεν γνωρίζω ούτε έχω κάποια σχέση με την «περίεργη» δικαστική απόφαση στην οποία αναφέρεται ο κ. Καλούδης στο κείμενό του. Άλλο ένα θέμα για το οποίο πρέπει να κληθεί να καταθέσει ό,τι γνωρίζει κατά την προκαταρκτική εξέταση που θεωρώ πως θα έπρεπε να είχε διαταχθεί.

Υ.Γ.2: Κατά την προεδρία μου, το δόγμα στις σχέσεις των δικηγόρων με τους δικαστικούς λειτουργούς και δικ.υπαλλήλους ήταν ο διάλογος μέσω του αλληλοσεβασμού και της αλληλοκατανόησης, προς επίλυση των προβλημάτων. Ο κ.Καλούδης επέλεξε προσωπικά την επιλεκτική σύγκρουση. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά στους μάχιμους δικηγόρους.

Υ.Γ.3: Μπερδεύει ο Γ.Καλούδης τον οφειλόμενο θεσμικό σεβασμό σε κάθε δικαστικό λειτουργό με τις «υποκλίσεις» στις οποίες ,προφανώς, έχει συνηθίσει, όπως, επί παραδεί-γματι, προς τον Ν.Δένδια, σε κάθε ευκαιρία.

Υ.Γ.4: Στην ιστορία των συνδικαλιστικών αγώνων των δικηγόρων έχει ήδη καταγραφεί ως επίγραμμα: «Οι δικηγόροι της Ελλάδας πλην ολίγων μεγαλοδικηγόρων». Για την Κέρκυρα έχει καταγραφεί ειδικότερα: «Οι δικηγόροι Κέρκυρας πλήν Γεωργίου Καλούδη».

                                                                  ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΒΡΑΔΗΣ
                                                              ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
                                                              ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ.Κ

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ, Άρθρο του Γιώργου Καρύδη Δικηγόρου Κέρκυρας και πρώην Προέδρου του ΔΣΚ

Νοέμβριος 19th, 2020

Αγαπητές συναδέλφισσες,

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Τις τελευταίες μέρες πολλά ακούγονται και γράφονται για την παράταση των προθεσμιών διορθώσεων στις Κτηματολογικές εγγραφές, για τα ραντεβού και τις μετακινήσεις των δικηγόρων στα Κτηματολογικά Γραφεία και τα Υποθηκοφυλακεία  εξαιτίας της πανδημίας για αναστολή προθεσμιών για διαδικαστικές  παρεμβάσεις στη λειτουργία των Δικαστηρίων κ. λ. π.

Όλα αυτά χρήσιμα είναι, αλλά ήσσονος σημασίας.

Το μείζον, κατά τη γνώμη μου είναι, ότι η οικονομική δυσπραγία και η φτωχοποίηση του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας, καθιστούν την προσφυγή στη Δικαιοσύνη είδος πολυτελείας.

Το κόστος δικαστικής προστασίας δικαιωμάτων και αξιώσεων φυσικών και νομικών προσώπων, έχει καταστεί υψηλό και συχνά  ασύμφορο για χιλιάδες συμπολίτες.

Τα διαρκώς αυξανόμενα δικαστικά έξοδα, καθιστούν την απονομή δικαιοσύνης στις δικαστικές αίθουσες προνόμιο των οικονομικά εύρωστων.  

Η πανδημία επιβάρυνε ακόμη περισσότερο το αρνητικό κλίμα. Η όλη κατάσταση   πλήττει καίρια τη μαχόμενη δικηγορία αλλά και την  επαγγελματική υπόσταση χιλιάδων συναδέλφων.

Ταυτόχρονα, θεωρώ, πως το μεγαλύτερο μέρος της  ηγεσίας του δικηγορικού σώματος δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ούτε εκπροσωπεί επαρκώς τη μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων, που δεινοπαθούν οικονομικά.

Παράλληλα τα αρμόδια Υπουργεία όπως κυρίως το Δικαιοσύνης και το  Οικονομικών, αδιαφορούν προκλητικά για τα πλήγματα που δέχεται ο δικηγορικός κόσμος και συνεπακόλουθα το κράτος Δικαίου και το κράτος Πρόνοιας. Η καθημερινή απασχόλησή τους περιορίζεται στη σύνταξη και ψήφιση νέων Κωδίκων( λ.χ. Πτωχευτικός), σε συνεχείς τροποποιήσεις δικονομικών ρυθμίσεων  ( λ.χ. νέα τακτική Διαδικασία με προβληματικές προθεσμίες, μη δυνατότητα εξέτασης μαρτύρων στο ακροατήριο)  και σε έκδοση  εγκυκλίων για λήψη προβληματικών μέτρων, που αντί να λύνουν τα παραπάνω προβλήματα τα επιβαρύνουν και τα περιπλέκουν.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Όλοι οι δικηγόροι ως φύσει και θέσει υπερασπιστές των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, οφείλουμε, από όποια θέση βρισκόμαστε, να καταγγείλουμε την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της Δικαιοσύνης  και τις συνέπειες που αυτή έχει για την κοινωνική συνοχή, ισότητα και ισονομία.

Οφείλουμε να ενημερώσουμε την κοινωνία για την κατάσταση που επικρατεί, να πείσουμε ότι τα χτυπήματα στο δικηγορικό σώμα είναι σε βάρος των περισσότερων κοινωνών και φυσικά ν΄ αποκτήσουμε εκείνες τις κοινωνικές και επαγγελματικές συμμαχίες,  που θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην ενίσχυση του κύρους του δικηγορικού επαγγέλματος.

Προς την κατεύθυνση αυτή σας ζητώ να στηρίξετε τις παρακάτω θέσεις, που έχουν προκύψει κυρίως από εργασία συναδέλφων Προέδρων και μελών Διοικητικών Συμβουλίων,άλλων Δικηγορικών Συλλόγων της Ελληνικής Επικράτειας, απαιτώντας από την κυβέρνηση να λάβει άμεσα μέτρα όπως:   

1.- Χορήγηση ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ σε όλους τους δικηγόρους.

2.- Παράταση ασφαλιστικής ικανότητας μέχρι το τέλος του έτους 2021.

3.- Μείωση ασφαλιστικών εισφορών και των επομένων μηνών στα πρότυπα των μηνών Φεβρουαρίου, Μαρτίου και Απριλίου 2020.

4.- Επίσπευση  της εκκαθάρισης των ασφαλιστικών εισφορών του τρέχοντος έτους, ώστε να υλοποιηθεί από τις αρχές του 2021 η επιστροφή πιστωτικών γραμματίων 2020.

5.- Αναστολή όλων των δόσεων ρυθμίσεων και των δόσεων εκκαθάρισης 2019.

6.- Συνυπολογισμός τυχόν χρεωστικού της εκκαθάρισης 2019 στις 120 δόσεις.

7.- Πρόβλεψη δυνατότητας κατ’ εξαίρεση αλλαγής ασφαλιστικής κλάσης στην κατώτατη για όλους τους δικηγόρους για το τρέχον έτος, με συμψηφισμό των καταβληθεισών ασφαλιστικών με τις μέλλουσες.

8.- Αναστολή της καταβολής των βεβαιωμένων οφειλών και δόσεων χρεωστικού Φ.Π.Α., η προθεσμία καταβολής των οποίων λήγει εντός του 2020, ή την έκπτωση κατά 25% αυτών εφόσον καταβληθούν εμπρόθεσμα.

9.- Αναστολή καταβολής τρεχουσών φορολογικών υποχρεώσεων για το μήνα Νοέμβριο 2020 ή αν υπάρξει συνέχεια της σημερινής κατάστασης και για το διάστημα αυτό.

10.- Άμεση εξόφληση όλων των γραμματίων ΤΑΧΔΙΚ στους δικηγόρους.

11.- Χορήγηση επιδόματος του ΟΑΕΔ του νόμου 3996/2011 και αν καθυστερήσει κι άλλο ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της εισφοράς ΟΑΕΔ (ως ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗΣ).

12.- Υπαγωγή των δικηγόρων στο καθεστώς της επιστρεπτέας προκαταβολής 4ου και 5ου κύκλου χωρίς εισοδηματικά κριτήρια για όσους δικηγόρους έχουν φορολογητέο εισόδημα χρήσης 2019 κάτω των 10.000 ευρώ.

13.- Μείωση κατά 40% του μισθώματος επαγγελματικής στέγης για τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο 2020.

14.-Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος άλλως μείωση στο ήμισυ για το 2020.

15.- Μείωση ποσοστού εισφοράς αλληλεγγύης από την χρήση του 2020.

16.- Αναστολή όλων των πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμών.

17.- Άμεση ψηφιοποίηση της Δικαιοσύνης για τα δικαστήρια της Περιφέρειας και επιτάχυνση της εκτέλεσης του έργου  «Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Δικαστικών Υποθέσεων για την Πολιτική και Ποινική Διαδικασία – Β’ Φάση».

18.- Πρόσληψη δικαστικών υπαλλήλων.

19.- Άμεση πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα Νοσοκομεία όλης της χώρας

20.- Ισότιμη πρόσβαση όλων στο σύστημα υγείας – Μη διαλογή ασθενών.

21.- Διασφάλιση δημόσιας υγείας και περίθαλψης για όλα τα νοσήματα και ασθένειες (εκτός covid).

22.- Άμεση λήψη μέτρων οικονομικής στήριξης όλων των πληττόμενων κλάδων εργαζομένων και αυτοαπασχολουμένων.

Όσα περισσότερα από τα παραπάνω πετύχουμε με αγώνα και οργανωμένη προσπάθεια, τόσο περισσότερο θα βοηθήσουμε τον κλάδο μας να επιβιώσει αλλά και τα αδύνατα οικονομικά στρώματα να διεκδικήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους.

Κέρκυρα 18 Νοεμβρίου 2020

                                                          Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

                                                              ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΚΑΡΥΔΗΣ

Μάσκες vs προσωπεία, άρθρο του Σπύρο-Μάριου Παγκράτη ,Δικηγόρου Κέρκυρας

Σεπτέμβριος 22nd, 2020

Η έλευση της πανδημίας λόγω covid-19 φαίνεται πως έχει αλλάξει πολλά στη ζωή μας. ‘Η μήπως κάποιες αλήθειες απλώς οπτικοποιήθηκαν;
Η υποχρεωτική χρήση της μάσκας σε όλους τους κλειστούς χώρους – ενίοτε και σε ανοικτούς – δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα. Αυτή φαίνεται ότι ήρθε για να μείνει. Έτσι είπαν οι ειδικοί. Αυτό λέει και ο νόμος.
Η καθημερινότητα στον εργασιακό μας χώρο έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Μάσκες παντού, παντός είδους, πάσης απόχρωσης και σχήματος.

Η κοινωνική επαφή (κομμάτι της οποίας συντελείται και εν ώρα εργασίας) δυσκολεύει, η αποξένωση και η τυπικότητα περισσεύουν. Η αγκαλιά, η χειραψία, ο καφές με τους φίλους ακόμη και η αγόρευση στο δικαστήριο έχουν ανάμεσά τους μια Μάσκα.
Μερικοί τάσσονται ενάντια στη χρήση της μάσκας. Δεν είναι όμως, στην πραγματικότητα, η Μάσκα η αληθινή παθογένεια, αλλά το Προσωπείο. Ο λαϊκισμός φορά το προσωπείο της σοβαροφάνειας. Η ματαιοδοξία φορά το προσωπείο της αλληλεγγύης. Ο φανατισμός φορά το προσωπείο της κοσμιότητας και ο φθόνος φορά το προσωπείο του καθωσπρεπισμού.

Ας ξανασυστηθούμε. Είναι καιρός , παρά τη μάσκα που φοράμε να επικρατήσει η ευθύτητα, η ειλικρίνεια, η αποτελεσματικότητα, η ανιδιοτέλεια.
Μήπως να σταματήσουμε να λέμε τη φράση «να πέσουν οι Μάσκες», και να προτρέπουμε «να βγουν τα Προσωπεία»;
[Στο αρχαίο θέατρο οι υποκριτές και τα μέλη του χορού έπαιζαν φορώντας προσωπεία, δηλαδή θεατρικές μάσκες. Η χρήση του προσωπείου προήλθε από τη διονυσιακή λατρεία, καθιερώθηκε όμως γιατί εξυπηρετούσε με πολλούς τρόπους το αρχαίο δράμα. *(http:ancienttheater.culture.gr)

Το προσωπείο δημιουργούσε ένα πρόσωπο χωρίς ατομικά χαρακτηριστικά – περισσότερο απέδιδε ένα χαρακτήρα. Φορώντας το, ο υποκριτής δεν ήταν ο εαυτός του, αλλά υποδυόταν κάποιον άλλο, ακόμα και έναν ήρωα ή θεό. Το προσωπείο, λοιπόν, επέτρεπε την έκσταση. Διευκόλυνε επίσης τη μεταμφίεση των υποκριτών που έπαιζαν δύο ή περισσότερους ρόλους, αντρικούς και γυναικείους, στο ίδιο έργο].

Σπύρος – Μάριος Παγκράτης
Δικηγόρος

Επιλεκτική απονομή Δικαιοσύνης ή Δικαιοσύνη για όλους; Άρθρο του Γιώργου Καλούδη , Προέδρου του Δ.Σ. Κέρκυρας

Αύγουστος 3rd, 2020

Ο διάλογος είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Συμβάλλει στη διαφάνεια που είναι καθημερινό ζητούμενο στην εποχή μας. Προϋποθέτει ελευθερία και κλίμα ελευθερίας έκφρασης, το οποίο με κόπο καθιέρωσα στη Προεδρία μου παρά τις μέχρι και  σήμερα αντιδράσεις.

Πέραν από τη χολή φθόνου που αποπνέει το κείμενο του προκατόχου μου Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας Γ. Βραδή με αφορμή τη δήλωσή μου να εξετασθεί η υπόθεση με τις 502 εξαφανισμένες ποινικές δικογραφίες, πριν απαντήσω ως δει, αποτελεί δημοκρατικό καθήκον να τον καλέσω να απαντήσει στα εξής κρίσιμα ερωτήματα:

1ο:  Ο Άρειος Πάγος εφαρμόζει τον κανόνα οι Εισαγγελικοί και Δικαστικοί λειτουργοί να μετατίθενται (ή να μετακινούνται από υπηρεσία σε υπηρεσία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη) κάθε τρία (3) χρόνια, το πολύ κάθε 5 χρόνια. Σχετικό άρθρο και του αρχαιότερου Δικηγόρου της Κέρκυρας κ. Μάριου Παιπέτη.

Ο λόγος:  Να  μην παραγνωρίζονται, να μην δημιουργούνται αμφίπλευρες εξαρτήσεις, χαλαρότητα και προσωπικές σχέσεις (προς κάποιους φιλικές προς άλλους δυσμενείς), οι οποίες διαταράσσουν την απροσωπόληπτη απονομή της δικαιοσύνης και δημιουργούν αδικίες και προτιμησιακές καταστάσεις. Εν τέλει για να μην δημιουργούνται καθεστώτα. Να μην δημιουργείται η εντύπωση περί προσωπικού εισαγγελέα ή  δικαστή που πρωτίστως βλάπτει και τρώττει στο λαό το κύρος της δικαιοσύνης αλλά ζημιώνει σοβαρά και τους νέους και μικρομεσαίους δικηγόρους!

Συμφωνεί;  Και εάν ναι, τί πολιτική ακολούθησε στην 10ετή θητεία του;

2ο:  Πέρυσι στενοί συνεργάτες του πήραν θέση και μάλιστα μετέβησαν και στην Αθήνα και άσκησαν και παρέμβαση στον Άρειο Πάγο για να παραμείνει το ίδιο 15ετές καθεστώς!

Συμφωνεί;

3ο:  Από πότε επιτρέπεται να εξαφανίζονται δικογραφίες εάν εκτιμηθεί ότι είναι ήσσονος σημασίας;

Ούτε μία δεν έπρεπε να εξαφανισθεί. Ούτε μία.

Και όχι 502 για έντεκα συνεχή έτη από το 2007 μέχρι και το 2017, δηλ. κατά μέσο όρο 47 ποινικές δικογραφίες το χρόνο!

Πανελλήνιο αρνητικό ρεκόρ της Κέρκυρας. Ίσως και ρεκόρ Γκίνες!

4ο:  Αλήθεια είναι ασήμαντα εγκλήματα αυτά όπως η ζωή (υπάρχει εξαφανισμένη δικογραφία για ανθρωποκτονία από αμέλεια), σωματικές βλάβες, σωματικές βλάβες από τροχαία, η τιμή και η υπόληψη των πολιτών, η δημόσια υγεία, ληστείες, κλοπές κατ’ εξακολούθηση, οικονομικά εγκλήματα κατόπιν μηνύσεων του Σ.Δ.Ο.Ε., μη απόδοση Φ.Π.Α. (δεκάδες), μη απόδοση φόρων, προμήθειες φαρμάκων σε νοσοκομεία, νόμος περί ναρκωτικών και πάρα πολλά άλλα. Όλα αυτά είναι ασήμαντα;

5ο:  Οι Δικηγόροι ορκιζόμαστε πίστη και υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Έχουμε και καθήκον αληθείας.

Πρέπει να κουκουλώνονται υποθέσεις εν γνώσει των παρανομιών;

6ο:  Εξ όσων είδα είχε κάνει ένα διάβημα στην Αστυνομική Διεύθυνση για να υπάρχει ανεπηρέαστη ελευθερία επιλογής δικηγόρου των συλλαμβανόμενων για κακουργήματα και πλημμελήματα και να μην τους υποδεικνύεται δικηγόρος. Πάγιο αίτημα 35 χρόνων και με αποφάσεις Συνελεύσεων από τη δεκαετία του ‘80. Ορθά.

Προς τους Εισαγγελείς Εφετών και Πρωτοδικών (που έχει  και την αρμοδιότητα για την άσκηση της ποινικής δίωξης, το σημαντικό δικαίωμα να θέσει μία υπόθεση στο αρχείο (άρθρα 27,51 κ.α. Κ.Ποιν.Δικ.)  συνεχίστηκε το διάβημα;

Υπήρξε καθαρός δημόσιος λόγος;

7ο:  Ποιοί πήραν τις δικογραφίες από την Εισαγγελία Πρωτοδικών;  Για ποιο λόγο;  Γιατί τις εξαφάνισαν;

Μπορεί να λεχθεί από συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης «μπείτε μέσα σκύλοι και αλέστε και αλεστικά μη δώσετε;»

ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ 502 ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ!

Γιώργος Ν. Καλούδης

Δικηγόρος Α.Π. και Σ.τ.Ε.

Πρόεδρος

του Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας

Αμερική: Εκλογές 2020 (Γράφει ο Σπύρος Μάριος Παγκράτης, Δικηγόρος Κέρκυρας )

Μάιος 7th, 2020

Κάθε 4 χρόνια, την πρώτη Τρίτη του Νοέμβρη συνηθίζω να ξαγρυπνώ μέχρι την ανατολή του ηλίου παρακολουθώντας τη ροή των αποτελεσμάτων στις Προεδρικές Εκλογές των Η.Π.Α, τις πιο ενδιαφέρουσες και πολυεπίπεδες- και γιαυτό αγαπημένη εκ των εκλογικών αναμετρήσεων. 

Είναι ένα τελετουργικό που τηρώ ευλαβικά από το 1992 όταν ο Μπιλ Κλίντον υπερίσχυσε του Τζορτζ Μπους του Πρεσβύτερου. Οι εκλογές του 2020 είναι ίσως οι πιο περίεργες της σύγχρονης ιστορίας καθότι διεξάγονται υπό πρωτοφανείς συνθήκες (πανδημία κορωνοϊού, καραντίνα, lockdown, οικονομική κρίση, ανεργία). Ακόμη και οι προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος επηρεάσθηκαν από τα ανωτέρω δεδομένα και ουσιαστικά «έχρισαν» υποψήφιο τον Τζο Μπάιντεν με στόχο να εκθρονισθεί ο Ντόναλντ Τραμπ. Είναι όμως κάτι τέτοιο πιθανό;

Πριν 16 χρόνια, το 2004 (τελειόφοιτος τότε στη Νομική Αθηνών) βρέθηκα σε μια παρέα φίλων στην οδό Πανόρμου. Συζητώντας με τον νυν υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής Κυριάκο Πιερρακάκη (και ανερχόμενο την εποχή εκείνη αστέρι του «μεσαίου χώρου») μου εξήγησε ότι οι Προεδρικές αναμετρήσεις των ΗΠΑ διακρίνονται σε «Μητρικές» και «Πατρικές». Μητρικές είναι όταν το δίλημμα των εκλογών επικεντρώνεται σε εσωτερικά ζητήματα της χώρας και των πολιτών (όπως πχ υγεία, οικονομία, ανεργία). Πατρικές είναι όταν τίθενται περισσότερο εθνικά θέματα στο προσκήνιο –πατριωτικής φύσεως (πχ επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, πόλεμος σε Αφγανιστάν-Ιράκ- ψυχρός πόλεμος κλπ). Στις μητρικές μάχες επικρατούν συνήθως οι Δημοκρατικοί που έχουν πιο κοινωνικό πρόγραμμα και φιλικό στον πολίτη. Στις πατρικές επικρατούν οι Ρεπουμπλικάνοι υπερτονίζοντας το εθνικό φρόνημα της χώρας με πιο συντηρητικό προφίλ. Πράγματι λίγες εβδομάδες μετά την παραπάνω συζήτηση, ο Μπους επικράτησε οριακά του Δημοκρατικού Τζον Κέρι (κάνοντας την ανατροπή στο Οχάιο). ΄Ηταν 3 μόλις χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο πόλεμος στο Ιράκ συνεχιζόταν και η εκλογική μάχη ήταν σαφέστατα πατρική. Ο παραπάνω κανόνας επιβεβαιώθηκε και το 2008 όταν είχε χτυπήσει την πόρτα η οικονομική κρίση (Lehman Brothers κλπ) όπου σε μια Μητρική μάχη επικράτησε ο Μπαρακ Ομπάμα. Βεβαίως σε εκείνη την αναμέτρηση μέτρησε πολύ και το «άστρο» του τέως Προέδρου, ενώ το σύνθημα “Yes we can” έπαιξε καταλυτικό ρόλο για να χαρακτηρισθεί η ανωτέρω αναμέτρηση ως μητρική.

Το 2016 ο Τραμπ από απόλυτο αουτσάιντερ επιχείρησε να μετατρέψει σε Πατρική την εκλογική μάχη- με αιχμή το μεταναστευτικό και το σύνθημα “ Let’s make America great again” αποδείχθηκε αποτελεσματικό. Η εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου ήδη χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια των 2 υποψηφίων για να διαμορφώσουν το δίλημμα των εκλογών. Ο Τραμπ έσπευσε να χαρακτηρίσει το ιό «Κινέζικο» προσπαθώντας να δημιουργήσει μια «πατρική» εθνική εκλογική αναμέτρηση. Η υγεία, η οικονομία και η ανεργία, όμως, φαίνεται πως θα κυριαρχήσουν σε αυτή την αναμέτρηση με επίκεντρο την πανδημία κορωνοϊού, την καραντίνα-lockdown, την οικονομική κρίση, και την ανεργία με την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας. Υπό τα σημερινά δεδομένα ο Μπάιντεν φαντάζει ως φαβορί. Ήδη το σύνθημά του “We, the people” κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και σε μία «μητρική» αναμέτρηση. Τα παραπάνω θα κρίνουν και το νικητή των εκλογών του Νοεμβρίου σε συνδυασμό φυσικά με τις αμφίρροπες πολιτείες (Πενσυλβάνια, Μίσιγκαν, Φλόριδα) και κυρίως το Οχάιο όπου πάντοτε ψηφίζει το νικητή των εκλογών (“As Ohio goes, so goes the nation”).

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, άρθρο του Βραδή Γιάννη Δικηγόρου Κέρκυρας και πρώην Προέδρου Δ.Σ. Κέρκυρας

Μάρτιος 12th, 2020

Το δίκαιο του κτηματολογίου είναι πρωτόλειο. Είναι φυσικό να υπόκειται σε συνεχείς τροποποιήσεις με στόχο την βελτίωση των ρυθμίσεών του. Η τελευταία τροποποίηση του αρθρ.57 του Ν.4602/2019 που καθώρισε τον πρότερο έλεγχο της συνδρομής των τεχνικών προϋποθέσεων των αιτουμένων γεωμετρικών μεταβολών ήδη κατά την σύνταξη του τοπογραφικού διαγράμματος του γεωτεμαχίου ήταν επιβεβλημένη. Η προηγούμενη κατάσταση, να διαπιστώνεται δηλαδή η έλλειψη της συνδρομής των τεχνικών προϋποθέσεων της απεικόνισης της γεωμετρικής μεταβολής εκ των υστέρων, αφού είχε ήδη κατατεθεί η αγωγή, είχε καταχωρηθεί στο κτηματολογικό γραφείο, είχε επιδοθεί σε αριθμό ιδιοκτητών επηρεαζομένων ακινήτων, είχε υποβληθεί δηλαδή ο άτυχος πολίτης σε σειρά εξόδων και τελικά η Δ/νση Χωρικών μεταβολών του Κτηματολογίου στην Αθήνα να στέλνει βεβαίωση ότι δεν συντρέχουν οι τεχνικές προϋποθέσεις με αποτέλεσμα όλη αυτή η προδικασία να πηγαίνει χαμένη, ήταν, επιεικώς, απαράδεκτη διαδικασία. Υπάρχουν όμως στον νόμο και άλλες προβληματικές ρυθμίσεις που δημιου-ργούν ομοίως απαράδεκτες καταστάσεις κατά την διαδικασία της διόρθωσης των πρώτων εγγραφών.

Με σημαντική οικονομική ζημία του πολίτη και εις βάρος της ταχείας ολοκλήρωσης της κτηματογράφησης. Επισημαίνω μερικές από αυτές τις ρυθμίσεις που κατά την γνώμη μου δημιουργούν αντί να επιλύουν προβλήματα. Κατ’αρχάς, το απειλούμενο απαράδεκτο της ασκηθείσας αγωγής ή αίτησης όταν έχουν παραληφθεί κάποιες τυπικές προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα ο διάδικος-πολίτης να υποχρεούται να επαναλάβει την όλη διαδικασία από την αρχή και να υποβάλλεται σε πολλαπλά έξοδα. Ως γνωστόν, το άρθρο 6 παρ.2 του Ν.2664/1998 επιβάλλει την επίδοση της αγωγής τόσο στον κύριο του γεωτεμαχίου κατά τον χρόνο των πρώτων εγγραφών όσο και στους ειδικούς διαδόχους του. Τυχόν παράλειψη κάποιου εξ αυτών συνιστά απαράδεκτο και πρέπει όλη η διαδικασία να επαναληφθεί.

Απαράδεκτη κατά την γνώμη μου είναι η διάταξη. Θα αρκούσε η επίδοση μόνο στον κύριο του επηρεαζομένου ακινήτου κατά τον χρόνο της άσκησης της αγωγής ο οποίος, αν γεννιόταν ουσιαστικό θέμα εις βάρος του με την αιτούμενη διόρθωση (πράγμα σπάνιο), θα μπορούσε να ανακοινώσει την δίκη και να προσεπικαλέσει τους δικαιοπαρόχους του, η δε διόρθωση να γίνεται και στο όνομα του κυρίου του γεωτεμαχίου κατά τον χρόνο των πρώτων εγγραφών. Αλλά κι αν ακόμη δεν υιοθετείτο μία τέτοια ρύθμιση, αντί να κηρύσσεται η αγωγή απαράδεκτη επειδή παραλήφθηκε να εναχθεί κάποιος εκ των ειδικών διαδόχων, θα μπορούσε να προβλέπεται η έκδοση μη οριστικής αποφάσεως με την οποία θα εκαλείτο ο ενάγων εντός τακτής, σύντομης προθεσμίας να επιδώσει την αγωγή στον παραλειφθέντα. Ταυτόχρονα, να καθοριζόταν στην μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου, η επανάληψη της συζήτησης της υποθέσεως χωρίς κλήση και νέες επιδόσεις στους αρχικούς διαδίκους των οποίων η παράσταση στην επανάληψη της συζητήσεως δεν θα ήταν υποχρεωτική. Ο ενάγων θα προσκόμιζε απλώς το αποδεικτικό επίδοσης στον παραλειφθέντα ο οποίος παραληφθείς θα εδικαιούτο, αν το επιθυμούσε, να συμμετάσχει στην δίκη και ν’ασκήσει τις τυχόν αντιρρήσεις του.

Αν ο ενάγων δεν προσκόμιζε το αποδεικτικό επίδοσης στον παραληφθέντα, τότε η αγωγή να κηρυσσόταν με την οριστική απόφαση απαράδεκτη. Αλλά και αυτή η πρόταση να μην γινόταν δεκτή με την οποιαδήποτε αιτιο- λογία δεν υπάρχει δικαιολογία γιατί να κηρύσσεται η αγωγή απαράδεκτη αντί να διατάσσεται η επανάληψη της συζήτησης κατ’ αρθρ. 254 ΚΠολΔ. ώστε να καλυφθεί η όποια παράλλειψη. Όταν μάλιστα η ΚΠολΔ 254 υπάρχει γι’αυτό το σκοπό. Εκτός κι αν ο στόχος είναι οικονομικός, εισπρακτικός. Ανάλογα προβλήματα προκαλεί το άρθρο 6 παρ.3 του Ν. 2664/1998 που καθορίζει, πλην των άλλων, την επίδοση της ασκούμενης αίτησης εντός προθεσμίας 20 ημερών από την κατάθεσή της στο Ελληνικό Δημόσιο και, εάν στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου έχουν ήδη καταχωρισθεί και άλλες αιτήσεις ή κύριες παρεμβάσεις με αντίστοιχο περιεχόμενο, η μεταγενέστερη αίτηση κοινοποιείται από τον αιτούντα, επί ποινή απαραδέκτου και εντός της ίδιας προθεσμίας, στους προηγούμενους αιτούντες ή κυρίως παρεμβαίνοντες. Όμως, νόημα έχει, ο αιτούμενος την διόρθωση για ένα συγκεκριμένο γεωτεμάχιο το οποίο ταυτοποιείται και προσδιορίζεται επακριβώς σε τοπο-γραφικό διάγραμμα συντεταγμένο σε ΕΓΣΑ 87, εντοπιζόμενο σε ένα ΚΑΕΚ, να υποχρεούται να κοινοποιήσει την αίτησή του μόνο σε όσους έχουν ασκήσει προηγουμένως αιτήσεις ή κύριες παρεμβάσεις για το ίδιο ακριβώς γεωτεμάχιο (ή σε τμήμα του) όπως αυτό προσδιορίζεται και ταυτοποιείται στο σχετικό τοπογραφικό διάγραμμα που αναφέρεται στην αίτηση και υποχρεωτικά συνυποβάλλεται και όχι σε όλους ανεξαιρέτως που έχουν εγγράψει αγωγή, αίτηση ή κυρία παρέμβαση στο ίδιο ΚΑΕΚ. Διότι, στην νομοθεσία του Κτηματολογίου, ΚΑΕΚ δίδεται για ένα ενιαίο και αυτοτελές ακίνητο – γεωτεμάχιο και όχι για πολλά μαζί. Ο δε σκοπός του νομοθέτη είναι, προφανώς, να αποφευχθούν αντικρουόμενες αποφάσεις για διορθώσεις για το ίδιο ακριβώς γεωτεμάχιο – ως συγκεκριμένο τμήμα γής στο πλαίσιο της ακολουθούμενης εκουσίας δικαιοδοσίας. Δεν πρόβλεψε ο νομοθέτης λάθη της κτηματογράφησης όπως λ.χ. ότι περισσότερα αυτοτελή γεωτεμάχια κτηματογραφήθηκαν λανθασμένα ως ένα ενιαίο ακίνητο με ένα ΚΑΕΚ.

Όμως υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που ακολουθούν μια τυπική, γραμματική ερμηνεία της σχετικής διάταξης και κηρύσσουν απαράδεκτες αιτήσεις επειδή δεν κοινοποιήθηκαν σε προηγούμενους αιτούντες έστω και αν το γεωτεμάχιο που οι προηγούμενοι εζήτησαν να διορθώσουν είναι εντελώς άσχετο. Συνεπώς, επιβάλλεται ρητή αναδιατύπωση της διάταξης και να καθορίζεται υποχρέωση κοινοποίησης της μεταγενέστερης αίτησης σε προγενεστέρως αιτηθέντα ο οποίος είχε ασκήσει αίτηση διόρθωσης σε επηρεαζόμενο γεωτεμάχιο, ταυτιζόμενο ολικά ή μερικά με αυτό της μεταγενέστερης αίτησης. Η αναγκαιότητα της τροποποίησης συνίσταται στο ότι συναντάται συχνά ένας αριθμός διαφόρων αυτοτελών γεωτεμαχίων, ασχέτων μεταξύ τους, τα οποία κατά την χαρτογράφηση – κτηματογράφηση, είτε από έλλειψη στοιχείων είτε από σφάλμα, θεωρήθηκαν ως ένα ενιαίο γεωτεμάχιο με ένα ΚΑΕΚ. Με την υπάρχουσα διατύπωση της διάταξης και την απλή γραμματική της ερμηνεία αυξάνεται αδικαιολόγητα το κόστος πρόσβασης στην δικαιοσύνη με εντελώς περιττές, κοστοβόρες κοινοποιήσεις και τίθενται οικονομικά και άλλα εμπόδια κατά τρόπο συνταγματικώς ανεπίτρεπτο. Δημιουργούνται έτσι απαράδεκτες καταστάσεις όπου η κτηματολογική διόρθωση καθίσταται ασύμφορη καθόσον πολλές φορές το κόστος της υπερβαίνει την αξία του αμιγώς αγροτικού γεωτεμαχίου.

Είναι γνωστό δε ότι οι κτηματογραφηθείσες περιοχές της υπαίθρου της Κέρκυρας έγιναν στην βάση των διοικητικών ορίων των πρώην Κοινοτήτων. Όμως, μεγάλες εκτάσεις κτηματο-γραφήθηκαν και εμφανίστηκαν στις πρώτες εγγραφές ως ένα ενιαίο γεωτεμάχιο αγνώστου ιδιοκτήτη παρότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για σύνολο πολλών μικροτέρων, συνεχομένων γεωτεμαχίων που ανήκουν σε πλείονες κυρίους οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν δήλωσαν την ιδιοκτησία τους, είτε επειδή δεν την εντόπισαν κατά την κτηματογράφηση στις αεροφωτογραφίες είτε επειδή αγνοούσαν την κτηματογράφηση στην περιοχή αυτή, είτε προέκυψε από λάθη ή υπερβάσεις του εργολάβου της κτηματογράφησης. Τα προβλήματα αυτά και οι αναπόφευκτα διαφορετικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν η διάταξη επέβαλε την κοινοποίηση της αίτησης σε όσους είχαν προηγουμένως εγγράψει στο κτηματολογικό φύλλο αιτήσεις ή κύριες παρεμβάσεις αφορώσες διορθώσεις σε γεωτεμάχιο – εδαφική έκταση επηρεαζόμενο εν όλω ή εν μέρει από το γεωτεμάχιο της μεταγενέστερης αίτησης, αποδεικνυομένου του γεγονότος ότι οι λοιπές εγγραφές αφορούν άσχετα ακίνητα.


Μια ακόμη περιπέτεια για τον μάχιμο δικηγόρο ξεκινά όταν συναντήσει κτηματολογικές εγγραφές που αφορούν αλλοδαπούς ιδιοκτήτες που απέκτησαν ακίνητο στις κτηματογραφηθείσες περιοχές και πρέπει να τους κοινοποιηθεί αγωγή ή αίτηση. Συνήθως στο κτηματολογικό φύλλο δεν αναγράφεται η ακριβής τους διεύθυνση και θα πρέπει ο δικηγόρος να την ανεύρει. Και βεβαίως, θα πρέπει ο πολίτης να υποβληθεί σε σημαντικά έξοδα για την μετάφραση του δικογράφου και την επίδοσή του στο εξωτερικό. Με την αβεβαιότητα πάντοτε της λήψης βεβαίωσης για την πραγματική επίδοση στο εξωτερικό αφού η πλασματική επίδοση στον Εισαγγελέα δεν αρκεί. Χρονοβόρα και πολυέξοδη διαδικασία που θα αποφευγόταν εάν και εφόσον θεσπιζόταν η απλή υποχρέωση κάθε αλλοδαπού που αποκτά ακίνητο στην Ελλάδα να ορίζει ταυτόχρονα και αντίκλητό του.
Είμαι βέβαιος ότι οι μάχιμοι δικηγόροι θα έχουν εντοπίσει και άλλα προβλήματα. Και εδώ γεννάται θέμα ουσιαστικής θεσμικής λειτουργίας του Δικηγορικού Συλλόγου που ως γνωστόν σύμφωνα με το άρθρο 90.ε΄ του Κώδικα Δικηγόρων στις αρμοδιότητές του είναι και η διατύπωση γνωμών και προτάσεων που αφορούν στη βελτίωση της νομοθεσίας, την ερμηνεία και την εφαρμογή της, αναγνωριζόμενοι ως σύμβουλοι της πολιτείας. Απαιτούνται ουσιαστικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες τέτοιου είδους και όχι κινήσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα χάριν προσωπικής προβολής. Θα μπορούσε ο Σύλλογος να συλλέξει τις παρατηρήσεις για τις δυσλειτουργίες και τα προβλήματα που δημιουργεί ο Ν. 2664/1998, να τις επεξεργαστεί και να προχωρήσει σε προτάσεις για νομοθετικές τροποποιήσεις ώστε να βελτιωθεί το θεσμικό πλαίσιο. Θα μπορούσε να ενημερώσει και κινητοποιήσει τους βουλευτές του νησιού όταν μάλιστα οι δύο εξ αυτών είναι δικηγόροι και μέλη του.

Τέλος, δεν θα πρέπει να παραληφθεί η επισήμανση ότι μέχρι του τέλους του τρέχοντος έτους που «κλειδώνουν» οι κτηματολογικές εγγραφές στην Κέρκυρα, είναι πλέον ή βέβαιον ότι δεν θα έχουν γίνει όλες οι απαιτούμενες διορθώσεις. Ο κίνδυνος να χαθούν περιουσίες είναι μεγάλος. Η μεγάλη πλειοψηφία των ιδιοκτητών το αγνοεί. Επίσημη ενημέρωση του κοινού και επισήμανση των κινδύνων δεν γίνεται. Θα μπορούσε ο Δικηγορικός Σύλλογος να πάρει την πρωτοβουλία. Και για να μην εμφανιστούν κακόβουλοι να κατηγορήσουν τον Πρόεδρο ότι η ενημέρωση γίνεται για να αυξηθεί «η δουλίτσα» των δικηγόρων που υποσχέθηκε προεκλογικά, η ενημέρωση μπορεί να γίνει από κοινού με τους λοιπούς εμπλεκόμενους θεσμικούς φορείς, τον Συμβολαιογραφικό Σύλλογο και το ΤΕΕ.
ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΒΡΑΔΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Δ.Σ.ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, άρθρο του Βραδή Γιάννη Δικηγόρου Κέρκυρας και πρώην Προέδρου Δ.Σ. Κέρκυρας

Ιούνιος 18th, 2019

Ως γνωστόν οι πάντες ομνύουν στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και επισημαίνουν την σημασία της στην λειτουργία του κράτους δικαίου, στην προστασία των θεσμών. Την θεσμική της λειτουργία ως βασικού πυλώνα της δημοκρατίας. Εδώ και δεκαετίες όμως αποτελεί κοινό τόπο η εκτίμηση ότι από την πλευρά της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας επιδιώκεται η ποδηγέτηση και χρησιμοποίηση της δικαιοσύνης στον στίβο του κομματικού ανταγωνισμού. Έτσι, σε κάθε σχετική ευκαιρία, επαναφέρεται το θέμα της μεγαλύτερης δυνατής θωράκισης της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης . Ο γράφων με άρθρο του που αναρτήθηκε στο μπλόγκ του Συλλόγου μας στις αρχές του έτους , επισήμανε, εν όψει των τότε συζητήσεων για την αναθεώρηση του συντάγματος, την ανάγκη αναθεώρησης του άρθρου 90 του Συντάγματος (90 Σ.) που ρυθμίζει την επιλογή από την εκάστοτε κυβέρνηση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Επισημάνθηκε η ανάγκη να προκριθεί ένα αμερόληπτο σύστημα επιλογής, το οποίο θα συνδυάζει την εμβάθυνση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, την αξιοκρατία αλλά και την δημοκρατική νομιμοποίηση στον ορισμό των ανωτάτων δικαστικών λειτουργών. Αναφέρθηκε από τον γράφοντα η πρόταση που ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου είχε υποβάλει, ήδη από το καλοκαίρι του 2017, σε σχετική διημερίδα που είχε οργανώσει η ΠΙΝ στο πλαίσιο του διαλόγου που είχε ανοίξει τότε η Κυβέρνηση. Θυμίζω ότι η πρόταση αυτή είχε, συνοπτικά, ως εξής:

  • Η Ολομέλεια του κάθε ανωτάτου δικαστηρίου προεπιλέγει με μυστική ψηφοφορία, για τη θέση του Προέδρου, τρία από τα μέλη της, στα οποία προστίθενται αυτοδικαίως οι τρεις αρχαιότεροι εν ενεργεία Αντιπρόεδροι του Δικαστηρίου. Ο Υπουργός της Δικαιοσύνης διαβιβάζει αμελλητί και υποχρεωτικώς τον κατάλογο των έξι, κατά τα ανωτέρω, προεπιλεγέ-ντων ανωτάτων δικαστών, χωρίς δυνατότητα παρεμβάσεως σε αυτόν, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος, μετά από γνωμοδότηση συμβουλευτικού οργάνου ( μπορεί να εξακολουθήσει να είναι το συμβούλιο προέδρου –αντιπροέδρων της Βουλής) με αιτιολογημένη κρίση , διορίζει τους επικεφαλής των ανωτάτων Δικαστηρίων. Με το σύστημα αυτό η Κυβέρνηση περιορίζεται σε καθαρά τυπικό ρόλο και ενισχύεται με την άσκηση μιας εξαιρετικής αρμοδιότητας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως αρχηγός του Κράτους που εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και του οποίου η ανάμειξη με γνησίως αποφασιστική αρμοδιότητα στην όλη διαδικασία προσδίδει αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση και ιδιαίτερο κύρος στην ανάδειξη της ηγεσίας της δικαιοσύνης.
    Η βουλή δεν αποφάσισε την αναθεώρηση του άρθρου 90 Σ. Ο λόγος προφανής. Τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας δεν επιθυμούν επί της ουσίας την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Θέλουν την εξάρτησή της μέσω διαφόρων μηχανισμών ελέγχου. Από την στάση αυτή της εκτελεστικής εξουσίας αποκαλύπτεται πλήρως η υποκρισία της στα θέματα που στην συνέχεια ανέκυψαν. Αναφέρομαι βέβαια στην αντιπαράθεση που προέκυψε μεταξύ των κομμάτων από την απόφαση της απερχόμενης κυβέρνησης να διορίσει την ηγεσία της δικαιοσύνης. Αντιπαράθεση που, δυστυχώς , ενισχύει την πεποίθηση στον μέσο πολίτη ότι δεν επικρατούν κριτήρια αξιοκρατικά αλλά κριτήρια σκοπιμότητας. Την πεποίθηση για κολοβή ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Η αντιπαράθεση που προέκυψε για το θέμα αυτό είναι εν τέλει  προσβλητική για τους ίδιους τους ανώτατους δικαστές που επελέγησαν. Κάποιοι προσδοκούσαν άμεση αντίδραση των ίδιων των ανωτάτων δικαστικών που θα έφθανε μέχρι την αποποίηση – παραίτηση εκ μέρους των ίδιων των επιλεγέντων. Ρομαντική, προφανώς, προσδοκία. Κι΄όμως μια τέτοια αντίδραση θα ενείχε μέγιστο συμβολισμό δικαστικού ήθους και δικαστικής ανεξαρτησίας. Και θα συνιστούσε τον αντίποδα των φαινομένων να αλλάζεται «εν μια νυκτί η δικαστική τήβενος με την πολιτική θέση». Φαινόμενα που αποτελούν επιχειρήματα για όσους ισχυρίζονται την διαπλοκή εκτελεστικής – δικαστικής εξουσίας. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί πλέον στην δικαιοσύνη είναι άκρως ανησυχητική . Διότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην επιλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης αλλά και στην λειτουργία άκρως ευαίσθητων τομέων της. Έχουν ήδη δημοσιοποιηθεί δύο παραιτήσεις (Ελένη Ράϊκου, Γιάννης Αγγελής), τρεις αναφορές (Τουλουπάκη- Αγγελή) και, επιπλέον, αλληλομηνύσεις και εξώδικα. Για τους μη γνωρίζοντες, τα παραπάνω πρόσωπα  είναι υψηλόβαθμοι εισαγγελείς . Οι Ελένη Ράϊκου και η Ελένη Τουλουπάκη είναι η πρώην και η νυν εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς και ο Γιάννης Αγγελής, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και επόπτης των εισαγγελέων κατά της διαφθοράς μέχρι τον Ιανουάριο. Οι δημόσιες καταγγελίες του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιάννη Αγγελή έχουν πολλαπλασιάσει τις ανησυχίες . Καθόσον, εάν μεν οι καταγγελίες αυτές είναι βάσιμες, τότε αποδεικνύεται αναμφίβολα λειτουργία ποδηγετούμενης δικαιοσύνης με σκοπό την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων. Αν αποδειχθούν αβάσιμες, και πάλι θα αποδεικνύεται ότι στον χώρο της δικαιοσύνης και μάλιστα στην ανώτατη βαθμίδα της , κυριαρχούν άλλου είδους σκοπιμότητες. Η δικαιοσύνη δυστυχώς ευτελίζεται . Την όλη ανησυχία για την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της δικαιοσύνης ενισχύει η έλλειψη ,ουσιαστικά, αντίδρασης από τους έχοντες θεσμικό ρόλο και λόγο. Η απερχόμενη εισαγγελέας του Αρείου Πάγου συνιστά απλώς αυτοσυγκράτηση!! Οι δικαστικές Ενώσεις εκφράζουν ουσιαστικά την αμηχανία και την παθητική αντίδραση του κλάδου στα τεκταινόμενα. Εξίσου όμως θλιβερή είναι η χλιαρή, ακαδημαϊκη αντίδραση του δικηγορικού κόσμου. Η Συντονιστική των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων αρκέστηκε σε μία ήπια ανακοίνωση που εν πολλοίς πέρασε απαρατήρητη. Αναμέναμε ότι θα αποφάσιζε το ελάχιστο. Την κήρυξη, δηλαδή, στάσης μιάς ώρας στην λειτουργία των δικαστηρίων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα συμβαίνοντα με ταυτόχρονη ενημέρωση των πολιτών . Για ενημέρωση των κερκυραίων πολιτών, καλύτερα να μην γίνεται λόγος . Ο Δικηγορικός Σύλλογος Κέρκυρας, ο κατ’εξοχήν αρμόδιος θεσμικός φορέας, παρέμεινε για άλλη μια φορά άφωνος. Ούτε την ανακοίνωση της συντονιστικής δεν αναμετάδωσε ως δελτίο τύπου , το ελάχιστο δηλαδή που ώφειλε και μπορούσε να κάνει. Αντιλαμβανόμαστε, βέβαια, τις προτεραιότητες του πολιτευομένου προέδρου του. Δεν μπορούμε όμως να αντιληφθούμε την στάση των μελών του διοικητικού του συμβουλίου. Επαφίεται, συνεπώς, η διαφύλαξη του κύρους της δικαιοσύνης, η αποτροπή της απώλειας της εμπιστοσύνης στην δικαιοσύνη, στο δικαστικό ήθος των απλών δικαστών και στο δημοκρατικό φρόνημα των μάχιμων δικηγόρων.
    ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΒΡΑΔΗΣ
    Δικηγόρος
    Πρώην Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας

ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ; (κείμενο άποψης) του Γιώργου Φαϊτά , Δικηγόρου Κέρκυρας

Μάιος 24th, 2019

Η τελευταία πτώχευση της χώρας η οποία διαρκεί ήδη μία δεκαετία σάρωσε πλήρως την οικονομία και την κοινωνία. Οι θεσμοί πληρώνουν και αυτοί το τίμημά τους και είναι βαρύ. Η δικαιοσύνη πλήττεται από κυβερνητικές αποφάσεις οι οποίες μέσα στη λαίλαπα της κατάρρευσης λαμβάνονται «ελαφρά τη καρδία» με διακηρυσσόμενο στόχο «την επιτάχυνση απονομής της». Στόχος τους όμως δεν είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών. Οι πρόχειρες και χωρίς μελέτη επεμβάσεις αυτές είναι δεσμά για τον πολίτη του οποίου περιορίζουν ή εξαφανίζουν τη δικαστική προστασία που οφείλει να του παρέχει το κράτος δικαίου. Του αφαιρούν δικαιώματα τα οποία έχουν προ πολλού αναγνωρισθεί από συνταγματικούς κανόνες, από τις διεθνείς συμβάσεις, από διεθνείς οργανισμούς και την Ε.Ε και τον περιθωριοποιούν.
Θα αρκεστώ να αναφέρω τέσσερις περιπτώσεις «επιτάχυνσης» που επιχειρήθηκε δια της οπισθοδρόμησης του κράτους δικαίου.

1) Με τον ν. 3994/2011 καθιερώθηκε για πρώτη φορά –νέος θεσμός- η εκδίκαση εφέσεων από μονομελή! δευτεροβάθμια δικαστήρια. Μέχρι τότε τα δευτεροβάθμια δικαστήρια ήταν ανέκαθεν πολυμελή. Και αυτό ήταν εύλογο και απόλυτα δικαιολογημένο διότι ίσχυε και προφανώς εξακολουθεί να ισχύει η βασική αρχή: Η δίκη σε δεύτερο βαθμό απαιτεί περισσότερα εχέγγυα ορθής και αμερόληπτης κρίσης την οποία διασφαλίζουν τα πολυμελή δικαστήρια. Όμως αυτήν την εξασφαλιστική για την ασφάλεια του δικαίου και την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών δικλείδα, τα πολυμελή δηλαδή δικαστήρια εφέσεων, η ελληνική πολιτεία άκριτα τα παραπέταξε στο όνομα κάποιας δήθεν επιτάχυνσης και τα αντικατάστησε με μονομελή.
Αποτέλεσμα: Έλλειμμα σοβαρό στην εξασφάλιση συνθηκών ορθής κρίσης στον δεύτερο βαθμό. Πληττόμενοι φυσικά οι διάδικοι – πολίτες και η δικαιοσύνη.

2) Το έτος 2012 η τότε κυβέρνηση με το άρθρ. 28 ν. 4055/2012 τροποποίησε το άρθρο 47 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) το οποίο μέχρι τότε επέβαλε στον εισαγγελέα πλημ/κών σε περίπτωση απόρριψης έγκλησης να κοινοποιεί την απορριπτική του διάταξη στον εγκαλούντα ώστε με αφετηρία την κοινοποίηση να τρέξει η 15νθήμερη προθεσμία προσφυγής στον εισαγγελέα εφετών. Με τη νέα μορφή που έλαβε το 2012 η διάταξη, ο εισαγγελέας πρωτοδικών δεν υποχρεούται πλέον να την κοινοποιεί στον εγκαλούντα. (επιτάχυνση;;) Πρόκειται για την μ ο ν α δ ι κ ή π ε ρ ί π τ ω σ η στην ελληνική δημόσια διοίκηση όπου μία δημόσια αρχή – αποδέκτης μίας Αιτήσεως του πολίτη (της πλέον σημαντικής και μάλιστα πληρωμένης και με παράβολο)- απαλλάσσεται της υποχρέωσης απάντησης! Είναι εντελώς αδιάφορο για την πολιτεία ότι πρόκειται για αίτηση του πολίτη που αφορά επέμβασή της για προστασία της προσωπικότητας, της περιουσίας, της ελευθερίας, της τιμής και άλλων άκρως σημαντικών αγαθών του. Απάντηση πλέον ο πολίτης-θύμα, δεν παίρνει από τον εισαγγελέα όταν απορρίπτει το αίτημά του για έλεγχο και τιμώρηση του θύτη. Θα μπορούσε αυτή η ρύθμιση να μη είχε επαχθείς συνέπειες αν παράλληλα είχε θεσμοθετήσει η πολιτεία υποχρέωση του εισαγγελέα είτε λχ να αποφανθεί επί της έγκλησης σε ορισμένο χρονικό διάστημα λ.χ. από την 100ή έως την 110η ημέρα από την υποβολή της ώστε ο εγκαλέσας να γνωρίζει πότε θα αναζητήσει πληροφορίες για την τύχη της εγκλήσεώς του είτε να υποχρεώνει τον εγκαλούντα να αναγράφει το email το δικό του ή άλλου πληρεξουσίου του στην έγκληση στο οποίο η γραμματεία της εισαγγελίας θα υποχρεώνεται να απαντά-ενημερώνει τον εγκαλούντα σε περίπτωση απόρριψης, είτε ….
Ο νόμος αδιαφορεί πλήρως για τον πολίτη θύμα της παράνομης πράξης. Ετσι η πολιτεία από το 2012 και ύστερα, αφού καταθέσει την έγκλησή του τον στέλνει για αόριστο χρόνο στο μέλλον είτε να πηγαινοέρχεται καθημερινά στην εισαγγελία και να ρωτά είτε να κατασκηνώσει στο διάδρομο των εισαγγελικών γραφείων αν θέλει να πληροφορηθεί έγκαιρα την έκδοση ενδεχόμενης απορριπτικής διάταξης ώστε εντός τριμήνου να ασκήσει Προσφυγή. Διαφορετικά, πέταξε το πουλάκι.
Αρα η πολιτεία με την νομοθετική της παρέμβαση στο άρθρο 47 ΚΠΔ, στέρησε την οφειλόμενη δικαστική προστασία προς τους πολίτες με μόνη ορατή συνέπεια ότι επέφερε μείωση της δουλειάς στις εισαγγελίες. Είναι φανερό εδώ ότι η πολιτεία περιφρονεί ωμά τους εγκαλούντες διότι δεν τους επιτρέπει να λάβουν έγκαιρη γνώση της τύχης της εγκλήσεώς τους και φαλκιδεύει το δικαίωμά τους προσφυγής στον ανώτερο εισαγγελέα.

3) Ανά διαστήματα η πολιτεία επειδή υπαίτια αδυνατεί να διαχειριστεί τις συντεταγμένες υποχρεώσεις της προς τους πολίτες παραιτείται του δικαιώματος – υποχρέωσής της να παρέχει έννομη προστασία. Γιαυτό συχνά νομοθετεί άρση του αξιοποίνου ευρέων κατηγοριών παρανόμων πράξεων για τις οποίες έχουν υποβληθεί εγκλήσεις από τους παθόντες αλλά δεν έχουν ακόμα εκδικαστεί τελεσίδικα οι πράξεις στα ακροατήρια με αποτέλεσμα οι δικογραφίες να καταλήγουν στο αρχείο. ( λ.χ. τελευταίος ο ν. 4411/2016, αρθρ. 8)
Οι συνέπειες της αντικανονικότητας αυτής είναι ότι αδικεί μία μεγάλη μάζα νομιμόφρονων πολιτών ευνοώντας αθέμιτα αντίστοιχη μάζα παρανομούντων καθώς:

  • Οι παθόντες δεν δικαιώνονται ηθικά.
  • Οι δράστες πανηγυρίζουν.
  • Οι παθόντες βγαίνουν τρείς φορές χαμένοι.
    Πρώτη όταν καταπατήθηκε το δικαίωμά τους από το δράστη.
    Δεύτερη όταν η πολιτεία εξαπατά τον πολίτη-θύμα. Με την απειλή ποινής σε βάρος των θυμάτων σε περίπτωση αυτοδικίας το κράτος διεκδικεί την αποκλειστικότητα στον έλεγχο και κολασμό της παρανομίας. Και αντί να πράξει το καθήκον του αυτό, βάζει τον φάκελο στο αρχείο!
    Τρίτη φορά όταν η πολιτεία δεν επιστρέφει στους εγκαλούντες τουλάχιστον το παράβολο της έγκλησή τους και τα λοιπά έξοδα στα οποία αποδεδειγμένα υποβλήθηκαν. Να αναφέρω και το επιπλέον; Φαντάζει αλλόκοτο στις μέρες μας, και όμως, μία ευνομούμενη πολιτεία θα έπρεπε οπωσδήποτε εκουσίως και αποζημίωση να πληρώσει στους παθόντες εγκαλέσαντες για την αδυναμία της να ανταποκριθεί στην νόμιμη υποχρέωσή της ελέγχου και κολασμού των παρανόμων πράξεων των οποίων υπήρξαν θύματα.
  • Οι παθόντες όπως και οι δράστες διδάσκονται ότι η αυτοδικία είναι η καλύτερη λύση για το μέλλον, μόνο η ζεστή εκδίκηση έχει νόημα και πιάνει τόπο. Και πράττουν αναλόγως.

4) Η τακτική διαδικασία στα πρωτόδικα πολιτικά πρωτόδικα δικαστήρια, Ειρηνοδικεία και Πρωτοδικεία στα οποία δικάζονται περιουσιακού χαρακτήρα ιδιωτικές διαφορές, με τον ν 4335/2015 και με τη δικαιολογία της επιτάχυνσης εξαφάνισε το ακροατήριο, εξαφάνισε τους δικηγόρους, εξαφάνισε τον δικαστή, εξαφάνισε και τους μάρτυρες. Η πολιτεία έκρινε ότι η προφορική διαδικασία του ακροατηρίου, ουσιαστικά η εμμάρτυρη απόδειξη η οποία είναι και η σημαντικότερη κατηγορίας απόδειξης, είναι η αιτία του κακού. Γιαυτό και την κατάργησε. Μαζί κατάργησε και τους δικηγόρους (είναι γνωστό τοις πάσι ότι το ακροατήριο καταξιώνει τον δικηγόρο) και εισήγαγε ένα νέο σύστημα παγκόσμιας πρωτοτυπίας. Τη συνεδρίαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την υποβίβασαν σε εικονική υπόθεση. Μία φενάκη. Δημόσια δίκη δεν γίνεται πλέον. Τώρα ο δικαστής αρκείται σε ένα φάκελο που περιέχει μαρτυρικές καταθέσεις «κονσέρβα». Τις ένορκες βεβαιώσεις. Δύο μάρτυρες του ενάγοντα σ΄ αυτές βεβαιώνουν το Α γεγονός και ταυτόχρονα δύο άλλοι του εναγόμενου βεβαιώνουν το άκρως αντίθετο, το -Α. Οι δικηγόροι υποβιβάστηκαν σε γραφειοκράτες του παρασκηνίου. Ο δικαστής (ο οποίος και αυτός εξαφανίστηκε από το προσκήνιο με συνέπειες αρνητικές στην απόκτηση εμπειρίας διαχείρισης της έδρας) δεν έχει κανένα εφόδιο για να εκφέρει πειστικά την κρίση του. Θα αναρωτιέται όταν διαβάζει τις εντελώς αντιθέτου περιεχομένου ένορκες βεβαιώσεις. Πού είναι η αλήθεια; Ποίοι μάρτυρες άραγε καταθέτουν αναλήθειες; Ο δικαστής χωρίς το ακροατήριο δεν έχει στο νου του την εικόνα του μάρτυρα, τη μορφή του, την προσωπικότητά του, την πειστικότητα του εκφερόμενου λόγου του, την γλώσσα του σώματός του, την εν γένει παρουσία του. Όλα αυτά αποτελούν κριτήρια της αξιοπιστίας του μάρτυρα. Ο μάρτυρας δεν έχει υποβληθεί ενώπιόν του στη δοκιμασία των ερωτήσεων – διευκρινήσεων και στον έλεγχο της αλήθειας της μαρτυρίας του (δικαστική ψυχολογία;). Ούτε τους διαδίκους έχει αντικρύσει ούτε τους έχει ακούσει, κάτι που συχνά κάνει ο δικαστής όταν είναι παρόντες στο ακροατήριο. Κατάληξη αναπόφευκτη. Απόφαση χωρίς τα επιβαλλόμενα εχέγγυα ορθής δικανικής κρίσης. Αρα, χειρότερη δικαιοσύνη. Η κρατική αυτή λειτουργία τελικά υποβαθμίστηκε σε βάρος των πολιτών. Πίσω από αυτό το (ανεκτό;) κόστος η ψευδεπίγραφη δικαιολόγηση: Επιτάχυνση της δίκης!
Αντ΄ αυτού του κακού μέτρου η επιτάχυνση μπορούσε να επιτευχθεί με μέτρα προς την πλευρά του δικαστή ο οποίος έχει και το κύριο βάρος στην εξέλιξη της προφορικής διαδικασίας την οποία διευθύνει. Ποία είναι αυτά;

  • Αυστηρή τήρηση της μίας (η και καμίας) αναβολής με απειλή πειθαρχικού ελέγχου.
  • Δικαστής με προσωπικότητα, με γνώση και πειθώ που έχει μελετήσει την υπόθεση, έχει ξεκαθαρίσει τα αμφισβητούμενα σημεία, σ΄ αυτά και μόνον επικεντρώνει την απόδειξη και μόνο σ΄ αυτά επιτρέπει την συζήτηση στο ακροατήριο. Αυτός ο δικαστής κερδίζει την εμπιστοσύνη των παραγόντων της δίκης, σίγουρα κάνει καλά τη δουλειά του και εκδίδει απόφαση με πληρότητα.
    Αντί να αναζητηθεί μέθοδος βελτίωσης του δικαστικού έργου ώστε να καταστεί ο δικαστής ικανότερος να διαχειριστεί την έδρα, η πολιτεία κατάργησε την έδρα!!
    Είναι άξιο απορίας πως διασώθηκε η προφορική διαδικασία του ακροατηρίου στις ειδικές διαδικασίες. Μήπως έρχεται και αυτών η σειρά να εξατμιστούν στο βωμό της επιτάχυνσης;
    Κλείνω εδώ.
    Ανησυχώ γιατί αντί για επέκταση και θωράκιση των αρχών της ευνομούμενης πολιτείας διακρίνω διαρκή και διαχρονική σοβαρή υποχώρηση και υποβάθμιση.
    Ποιότητα και ουσία στη δικαιοσύνη υποχωρούν. Αυτή η άκρως αρνητική κατάσταση έχει σημαντική επίπτωση στην ποιότητα και την αλήθεια της δημοκρατίας.
    Κέρκυρα 24/5/2019
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΑΪΤΑΣ
    Δικηγόρος Κέρκυρας

ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ-ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ του Βραδή Γιάννη, Δικηγόρου Κέρκυρας και πρώην Προέδρου Δ.Σ. Κέρκυρας

Ιανουάριος 15th, 2019

Μας ζητήθηκε πρόσφατα από τον Πρόεδρο του Συλλόγου μας να υποβάλλουμε άμεσα  απόψεις για την επισπευδόμενη από την Κυβέρνηση διαδικασία προς αναθεώρηση του Συντάγματος. Υποθέτω πως θέλει τις απόψεις μας για να συνεκτιμηθούν από την διοίκηση του Συλλόγου μας ώστε να σταλεί μία ενιαία θέση του Συλλόγου στην Ολομέλεια. Αποτολμώ, συνεπώς, στο πολύ στενό χρονικό περιθώριο που ετέθη, να εκθέσω απόψεις για το μείζον, κατά διαστήματα επαναλαμβανόμενο ζήτημα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των παρεμβάσεων στην λειτουργία της εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας. Ζήτημα για το οποίο οφείλουμε να έχουμε θέση. Συνακόλουθα, εκθέτω σκέψεις μου για τον ρόλο των δικηγόρων ως συλλειτουργών της δικαιοσύνης και τον ρόλο των δικηγορικών συλλόγων, ως θεσμικών φορέων, στα θεσμικά θέματα, με επισκόπηση της  τρέχουσας στάσης του Συλλόγου μας .

 

Ως γνωστόν, το ισχύον Σύνταγμα κατοχυρώνει την δικαστική λειτουργία στο άρθρο 26 παρ.3 αυτού  και την θωρακίζει στο άρθρο 87 παρ. 1 με την καθιέρωση της  λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας των δικαστών . Η λειτουργική ανεξαρτησία (άρθρο 87 παρ. 2 Σ) αφορά πρωτίστως  την άσκηση των δικαιοδοτικών καθηκόντων των δικαστών που πρέπει να γίνεται αποκλειστικά βάσει  του Συντάγματος και των νόμων, ισχύοντος και του συστήματος του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων που επιτρέπει τον έλεγχο αυτό  και στους δικαστές των κατωτέρων δικαστηρίων. Η προσωπική ανεξαρτησία  των δικαστών αναφέρεται βασικά  στην  αυτόνομη και ανεξάρτητη από νομοθετικές, διοικητικές και κυρίως πολιτικές παρεμβάσεις υπηρεσιακή τους εξέλιξη . Ως κυριότερη εγγύηση  έχει την ρύθμιση του άρθρου 90 του Συντάγματος που καθορίζει ότι οι τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις, προαγωγές των δικαστικών λειτουργών  η εν γένει υπηρεσιακή εξέλιξη αυτών καθορίζεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο συγκροτείται, κατά κλάδο δικαιοδοσίας, αποκλειστικώς από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς του κλάδου αυτού (άρθρα 90 παρ. 1 εδ. β’ και 95 παρ. 1 εδ. γ’, δ΄, ε΄ του Συντάγματος). Στην παράγραφο 5 του άρθρου αυτού ( 90) καθορίζεται ότι  η επιλογή του Προέδρου και των Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, του Εισαγγελέα και των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου και, τέλος, των Γενικών Επιτρόπων των Διοικητικών Δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντιστοίχως, γίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, κατόπιν εισηγήσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, μεταξύ των δικαστών, οι οποίοι διαθέτουν τα κατά νόμον τυπικά προσόντα. Το δε σχετικό προεδρικό διάταγμα διορισμού δεν προσβάλλεται ενώπιον του ΣτΕ με αίτηση ακύρωσης (άρθρο 90 παρ. 6 Σ) με αποτέλεσμα η όλη διαδικασία επιλογής να αποτελεί στην ουσία  μια πολιτική απόφαση.

Το σύστημα αυτό έχει πολλαπλώς επικριθεί  τόσο από την επιστήμη όσο και από την κοινή γνώμη, γιατί υπαγάγει την δικαστική λειτουργία, παρότι συνταγματικώς ισότιμη προς τις άλλες δύο, στην επικυριαρχία της εκτελεστικής εξουσίας, εξοβελίζει συχνά την επιβαλλόμενη αξιοκρατία, υπονομεύει τελικά την δικαστική ανεξαρτησία ακόμη και την υπηρεσιακή εξέλιξη.

Στο διαδικαστικό μέρος, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Ν.3841/2010, το Υπουργικό Συμβούλιο, ύστερα από εισήγηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προεπιλέγει έξι υποψηφίους από τους διαθέτοντες τα τυπικά προσόντα. Στη συνέχεια, ο Υπουργός απευθύνεται στην Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, η οποία, κατόπιν ακροάσεως των προεπιλεγέντων,  με επιδίωξη ομοφωνίας, ή, πάντως, με πλειοψηφία τουλάχιστον των 4/5, εκφράζει γνώμη προτείνοντας αριθμό δικαστικών λειτουργών ίσο με το ήμισυ των προεπιλεγέντων.

Η κριτική στην διαδικασία αυτή επικεντρώνεται στην έλλειψη ουσιαστικής δυνατότητας αντικειμενικής αξιολόγησης των προσόντων των υποψηφίων.Ως προβληματικά σημεία έχουν τονισθεί τόσο το αδιευκρίνιστο περιεχόμενο της ακρόασης όσο και το αναιτιολόγητο της γνωμοδότησης, κάτι που έχει επισημανθεί και από το ΣτΕ. (πρακτικό 2/2010 τΕ σε Ολομέλεια και Συμβούλιο). Εξάλλου, η εν λόγω γνωμοδότηση δεν δεσμεύει τον Υπουργό.

Κατά συνέπεια, πρέπει  να προκριθεί ένα αμερόληπτο σύστημα επιλογής, το οποίο θα συνδυάζει την εμβάθυνση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, την αξιοκρατία αλλά και την  δημοκρατική νομιμοποίηση των δικαστικών λειτουργών στην άσκηση της εξουσίας τους.

Τα συστήματα που κατά καιρούς έχουν προταθεί είναι:

α) Το σύστημα, σύμφωνα με το οποίο η επιλογή της ηγεσίας γίνεται αποκλειστικά με βάση την αρχαιότητα. Ως βασικό του προσόν προβάλλεται το ότι προσφέρει αντικειμενικότητα στην επιλογή της ηγεσίας. Ως μειονέκτημα το ότι ο αρχαιότερος δεν είναι πάντα και ο καταλληλότερος.

β) Το σύστημα επιλογής της ηγεσίας από την Ολομέλεια του οικείου Ανώτατου Δικαστηρίου. Προβάλλεται ως προάγον την δικαστική αυτονομία και ανεξαρτησία. Ελέγχεται ότι πάσχει από δημοκρατική νομιμοποίηση αφού όλες οι εξουσίες πρέπει να πηγάζουν άμεσα ή έμμεσα από τον λαό (1 παρ.3 Σ).

γ) Το σύστημα της εκ περιτροπής ασκήσεως της διεύθυνσης των ανώτατων δικαστηρίων διά κληρώσεως ή με άλλο τρόπο. Ελέγχεται για την δυνατότητα εφαρμογής του και τον κίνδυνο να κληρωθούν εντελώς  ακατάλληλοι.

δ) Το σύστημα  που κατά την γνώμη μου μπορεί να υιοθετηθεί και  προταθεί  έχει ως εξής:

Η Ολομέλεια του κάθε ανωτάτου  δικαστηρίου προεπιλέγει με μυστική ψηφοφορία, για τη θέση του Προέδρου,  τρία από τα μέλη της, στα οποία προστίθενται αυτοδικαίως οι τρεις αρχαιότεροι εν ενεργεία Αντιπρόεδροι του Δικαστηρίου. Εφ’ όσον κάποιος ή όλοι οι τελευταίοι αναφερθέντες συμπέσει να έχουν προεπιλεγεί και διά της ψήφου των συναδέλφων τους, η θέση ή θέσεις υποψηφίων, που πληρώνονται κατ’ αρχαιότητα, καλύπτονται από τον αμέσως επόμενο ή επόμενους στην επετηρίδα δικαστικούς λειτουργούς. Ο Υπουργός της Δικαιοσύνης διαβιβάζει αμελλητί και υποχρεωτικώς τον κατάλογο των έξι, κατά τα ανωτέρω, προεπιλεγέντων ανωτάτων δικαστών, χωρίς δυνατότητα παρεμβάσεως σε αυτόν, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος, μετά από προηγούμενη ακρόαση των υποψηφίων  και με αιτιολογημένη κρίση βάσει του υπηρεσιακού τους φακέλου, διορίζει ως Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου τον ανώτατο δικαστή της επιλογής του. Κατόπιν τούτου, εκδίδεται το σχετικό προεδρικό διάταγμα διορισμού με προσυπογραφή του αρμόδιου Υπουργού.

Με το σύστημα αυτό η Κυβέρνηση περιορίζεται σε καθαρά τυπικό ρόλο και ενισχύεται με την άσκηση μιας εξαιρετικής αρμοδιότητας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως αρχηγός του Κράτους που εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και του οποίου η ανάμειξη με γνησίως αποφασιστική αρμοδιότητα στην όλη διαδικασία προσδίδει αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση και ιδιαίτερο κύρος στην ανάδειξη της ηγεσίας της δικαιοσύνης.

 

Εφόσον όλες οι  πολιτικές δυμάμεις ομνύουν, δημόσια τουλάχιστον, στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, το ερώτημα που γεννάται αφορά τον ρόλο και την στάση των δικηγόρων και των δικηγορικών Συλλόγων όταν αμφισβητείται η ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη από πολιτικές σκοπιμότητες λειτουργία της δικαιοσύνης.

Στο εξώφυλλο του ημερολογίου  2019 του Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας (Δ.Σ.Κ.),  σωστά ο  Πρόεδρος φρόντισε να αναγραφεί η ιδιότητα του δικηγόρου ως συλλειτουργού της δικαιοσύνης κατ’ αρθρ.2 του Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων). Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε επέμβαση ή απόπειρα επέμβασης στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης πρέπει να προκαλέσει την άμεση αντίδραση του δικηγορικού σώματος. Το ίδιο πρέπει να συμβεί όταν εκδηλώνονται στον χώρο της δικαιοσύνης ενδογενείς παθογένειες, δυσλειτουργίες και εκλεκτικές συγγένειες με την εκτελεστική εξουσία.  Ας τονιστεί εδώ ότι η ιδιότητα του συλλειτουργού της δικαιοσύνης δεν είναι ένας τίτλος τιμής κενός περιεχομένου και πρακτικής αξίας  αλλά ενσωματώνει νομική και ηθική επιταγή, επιβάλλει δε ενσυνείδητη βιωματική σχέση  που αποκτάται και αποδεικνύεται με την καθημερινή πράξη των μάχιμων δικηγόρων αλλά και με την θεσμική  λειτουργία των Δικηγορικών Συλλόγων. Δεν είναι βέβαια το άρθρο 2 του Κώδικα Δικηγόρων το μοναδικό άρθρο που αναφέρεται στον λειτουργηματικό χαρακτήρα της δικηγορίας. Το άρθρο 90  εντάσσει στους σκοπούς και τις αρμοδιότητες  των δικηγορικών συλλόγων, συνεπώς και στα καθήκοντά τους, πλην των άλλων και τα εξής:

– Την  υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία.

– Την διασφάλιση της λειτουργίας μιάς ανεξάρτητης δικαιοσύνης.

– Την  διατύπωση γνωμών και προτάσεων που αφορούν στη βελτίωση της νομοθεσίας, την ερμηνεία και την εφαρμογή της.

– Την  διατύπωση κρίσεων και προτάσεων για τη βελτίωση της λειτουργίας και της απονομής της δικαιοσύνης.

– Την  άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον Δικαστηρίων και κάθε Αρχής για κάθε ζήτημα εθνικού (ή  τοπικού) κοινωνικού, πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου.

Υπερασπιζόμενοι οι δικηγορικοί Σύλλογοι την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, υπερασπίζονται την ίδια την Δημοκρατία αφού, χωρίς ανεξάρτητη δικαιοσύνη και κράτος δικαίου, δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει.

Προβαίνω στην αναφορά αυτή καθόσον προσφάτως  προέκυψε σοβαρό θεσμικό ζήτημα αναφορικά  με την ανεξαρτησία αλλά και την  λειτουργία της δικαιοσύνης  εξ αφορμής χειρισμών  στην υπόθεση του σκανδάλου NOVARTIS.  Έγιναν από διάφορες πλευρές ποικίλλες δημόσιες καταγγελίες, αναφορές  και  σχόλια, με διαφορετικές στοχεύσεις. Ανέκυψε έτσι  σοβαρότατο θεσμικό ζήτημα απτόμενο της λειτουργίας και της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. Στο ζήτημα που ανέκυψε παρενέβησαν και πήραν θέση πολλοί θεσμικοί φορείς , οι Δικαστικές Ενώσεις, η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων και  πολλοί Δικηγορικοί Σύλλογοι ενημέρωσαν κατ’ιδίαν τις περιφέρειές τους. Ατυχώς, επί του θέματος αυτού στον  Δικηγορικό Σύλλογο Κέρκυρας  επικράτησε απόλυτη σιωπή και έτσι η κερκυραϊκή κοινωνία δεν είχε την άποψη του καθ’ύλην αρμόδιου τοπικού θεσμικού φορέα . Γεννώνται έτσι αναπόφευκτα τα εξής ερωτήματα:

– Η σιωπή του δικηγορικού Συλλόγου οφείλεται σε έλλειψη θέσης επί του θέματος ;

–  Η εκδοθείσα ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής  της Ολομέλειας  των Δικηγορικών Συλλόγων   κάλυψε ή δεν κάλυψε  τον Δ.Σ.Κ. ;

– Εάν η ανακοίνωση της Συντονιστικής εξέφραζε και κάλυψε  τον Δ.Σ.Κ.,  γιατί δεν κοινοποιήθηκε στους  δικηγόρους και δεν αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Συλλόγου; Γιατί δεν γνωστοποιήθηκε στην τοπική κοινωνία με την κοινοποίησή της στα τοπικά ΜΜΕ αφού  δεν υπήρξε ιδιαίτερη τοποθέτηση του Δ.Σ.Κ.;  Οφείλεται σε έλλειψη ανακλαστικών του Προέδρου  ή μήπως σε σκόπιμη επιλογή του λόγω των επικειμένων  δημοτικών εκλογών  στις οποίες έχει δηλώσει την συμμετοχή του και δεν πρέπει να δημιουργούνται δυσαρέσκειες σε κατηγορίες ψηφοφόρων; Δεν αποτελεί δε τυχαία παράλειψη καθόσον  δεν έχει  γίνει παρέμβαση του Δ.Σ.Κ. σε σειρά σοβαρών θεσμικών και κοινωνικών – τοπικών ζητημάτων. Ενδεικτικά αναφέρεται η απουσία παρέμβασης του Δ.Σ.Κ. στο μείζον πρόβλημα  των σκουπιδιών (παρά το επί μακρόν εκκρεμές αίτημα πολλών δικηγόρων  προς σύγκληση Γ.Σ. για την λήψη συλλογικής απόφασης) , όπως το θεσμικό ζήτημα της διάσπασης ή μη του ενιαίου Δήμου, όπως το θεσμικό ζήτημα της  παρεμπόδισης της λειτουργίας του δημοτικού συμβουλίου.  Η όποιες παρεμβάσεις  του Δικηγορικού Συλλόγου  δεν μπορεί να εξαντλούνται σε δράσεις που προάγουν δημόσιες σχέσεις, προβολή και επικοινωνία αλλά να αφορούν  δράσεις και  παρεμβάσεις που προάγουν τον δημόσιο διάλογο , την λαϊκή ενημέρωση,  τον κοινωνικό προβληματισμό. Θεσμική ουσία δηλαδή και όχι επικοινωνία!

Ο Δικηγορικός Σύλλογος , κοντολογίς, οφείλει να εκπληρώσει τον ρόλο του αυτό ως θεσμικός φορέας και όχι ως εφαλτήριο φιλοδοξιών, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών στην Κέρκυρα και στην αναστροφή της καθοδικής πορείας του τόπου μας.

Γιάννης  Γ.  Βραδής

        Δικηγόρος

 

 

 

Blog ΔΣΚ

Blog Δικηγορικού Συλλόγου Κέρκυρας